Zwart op wit: uw inkomen gevrijwaard

Actua

06/06/2010

Versterken van koopkracht

De koopkracht van de werknemers werd beschermd doordat de sociale partners met actieve financiële steun van de regering een Interprofessioneel Akkoord konden afsluiten. Dat akkoord voorzag in het behoud van de indexering van de lonen en een bijkomende verhoging van de netto-inkomens van de meeste werknemers. Voor de specifieke groep van de dienstenchequewerknemers werd ook een indexering van de lonen mogelijk gemaakt doordat de regering de financiering verbeterde. Het akkoord werd eveneens mogelijk gemaakt door een zware overheidsinspanning inzake lastenverlagingen voor bedrijven, met name voor meer dan 1.1 miljard Euro. Hierdoor werd de loonkostenhandicap met onze buurlanden aanzienlijk verkleind.

De koopkracht van zelfstandigen werd beschermd doordat zelfstandigen die hun inkomen in het gevaar zagen komen door een dreigend faillissement, ook recht kregen op de uitkeringen in het kader van de faillissementsverzekering.

Het inkomen van het overheidspersoneel werd beschermd doordat ook daar de wedden aan de inflatie werden aangepast middels 3 indexeringen tijdens deze legislatuur. Bovendien is er ook de werkzekerheid die eigen is aan het openbaar ambt, waardoor ook deze mensen hun inkomen niet bedreigd zagen door de internationale financieel-economische crisis.

De koopkracht van de uitkeringsgerechtigden werd niet alleen beschermd tegen de inflatie door de aanpassing van de uitkeringen aan de index, er werden ook nog verhogingen uitgevoerd van de uitkeringen ten belope van maar liefst 2 miljard euro in het kader van de welvaartsenveloppes en de welvaartsaanpassingen van de regering.

Tenslotte steeg het minimumloon in oktober 2007 met 25 euro. Dit werd door een versterking van de werkbonus omgezet in meer dan een netto-verhoging van hetzelfde bedrag: de werkbonus steeg op het niveau van het minimumloon met 32 euro ( kostprijs: 40 miljoen euro). Daarnaast werd ook de Inkomens Garantie Uitkering voor deeltijds werkzoekende werknemers verbeterd (kostprijs: 36 miljoen euro).

Een sociale fiscaliteit

Deze regering heeft er waar mogelijk voor geijverd om het sociale beleid ook in de fiscaliteit door te trekken.

Eerst en vooral is de strijd tegen fiscale en sociale fraude een belangrijke pijler van een rechtvaardigere fiscaliteit.

Daarnaast hebben we volgende initiatieven genomen:

Door de verhoging van de belastingsvrije som heeft elke burger een belastingvoordeel van 65 euro per belastingplichtige per jaar.
De federale jobkorting zorgt ervoor dat elke belastingbetaler een bijkomend voordeel tot 102,84 euro krijgt.
De nog resterende fiscale discriminatie ten nadele van gehuwden m.b.t. de berekening van de belastingvermindering op werkloosheidsvergoedingen wordt afgeschaft. Voortaan krijgt elke echtgenoot een belastingvermindering berekend op zijn eigen inkomen.
De indexering van de belastingschalen wordt direct doorgerekend in de bedrijfsvoorheffing. Dit zorgde in 2009 voor een injectie van 1,2 miljard euro bij de belastingbetaler.

Focus op energiearmoede

De energiefactuur is vaak één van de zwaarste kosten in een doorsnee gezin. Deze regering heeft daartoe maatregelen genomen die zowel de onmiddellijke impact van de crisis opvingen als op langere termijn soelaas bieden:

in 2009 is een éénmalige korting van 30 euro op de elektriciteitsfactuur uitgewerkt. Dit bedrag stemt overeenstemt met 4% van de gemiddelde kost voor gezinnen.
De belastingsvermindering voor isolatie werd uitgebreid tot de isolatiewerken in muren en vloeren.
Er werd een belastingskrediet voor de gezinnen met een laag inkomen ingevoerd voor de vervanging van oude stookketels of het onderhoud van een stookketel; de plaatsing van dubbele beglazing en de isolatie van daken, de muren en vloeren
Daarnaast werden groene leningen en de interesten die daarop betaald worden fiscaal aantrekkelijker gemaakt.

Een doorgedreven sociaal beleid

Het gezin als blijvende hoeksteen

De koopkracht voor gezinnen met kinderen werd extra ondersteund door verschillende verbeteringen aan het systeem van de kinderbijslagen. Die brengen ons weer wat dichter bij de realisatie van een 13de maand kinderbijslag. Maar dit is niet alles: ook de kinderbijslag voor eenoudergezinnen en zelfstandigen werd gevoelig verhoogd.

Ook inzake de combinatie van gezinstaken met werk werden stappen gezet. Een kwaliteitsvolle balans tussen gezin, arbeid en zorg is immers essentieel.

Daartoe vroeg de Regering aan de Nationale Arbeidsraad een algemene evaluatie te maken van de bestaande verlofstelsels.
Daar bovenop werd de mogelijkheid om ouderschapsverlof op te nemen verlengd tot de leeftijd van 12 jaar van het kind (in plaats van 6 jaar).
Voor jonge moeders wordt het onder bepaalde voorwaarden mogelijk om de laatste weken van het moederschapsverlof om te zetten in nabevallingsrust.
Zelfstandige vrouwen kunnen voortaan hun 105 dienstencheques voor moederschapshulp onmiddellijk na de bevalling gebruiken.

Brede aanpak inzake armoedebestrijding

Tot slot mag gesteld worden dat deze Regering koos voor een multidisciplinaire aanpak van armoede. Het Federaal plan armoedebestrijding met 59 zeer concrete maatregelen werd goedgekeurd in juli 2008 en regelmatig geëvalueerd.

Bij wijze van voorbeeld een aantal acties uit dit plan:

De bijstandsuitkeringen, de minimumsalarissen en laagste sociale uitkeringen werden verhoogd.
Het financieringsdraagvlak voor het fonds voor overmatige schuldenlast werd verbreed.
Sociale tarieven voor gas en elektriciteit worden nu automatisch toegekend.
Een interfederale armoedebarometer werd ontwikkeld om jaarlijks een volledig beeld van de armoedeproblematiek te krijgen. De barometer is opgebouwd rond 15 indicatoren die verschillende facetten van armoede en sociale zekerheid meten (inkomsten, schulden, gezondheidszorg, werk, onderwijs, huisvesting …).
Om de armoededimensie verder in de overheidswerking te integreren, werden bij de federale overheid 17 nieuwe ervaringsdeskundigen in armoedebestrijding aangeworven.
2010 is bovendien het Europees Jaar inzake Armoedebestrijding. In dit kader o.a. maakte de Regering middelen vrij om diverse waardevolle Vlaamse, Waalse en Brusselse projecten in het kader van armoedebestrijding financieel te ondersteunen.