Bezoek Eerste Minister Yves Leterme aan Oekraïne

Ik word wakker in de residentie waar de Oekraïense regering haar gasten ontvangt. Onder anderen George Bush jr. en Poetin hebben hier nog verbleven.

 

Om 8 uur begint de dag met een ontbijtvergadering met ambassadeur Marc Vinck en mijn medewerkers. De ambassadeur brengt me op de hoogte van de laatste ontwikkelingen in Oekraïne. Ik onthoud onder andere dat er een jonge generatie klaarstaat om het land een nieuw tijdperk in te leiden.

 

Voor ik bij president Viktor Joestsjenko word ontvangen, gaat het eerst richting Vrijheidsplein. Daar vindt een korte ceremonie met kranslegging plaats aan het graf van de onbekende soldaat. Het valt me op dat al de soldaten hier ongeveer even groot zijn. Na de ceremonie breng ik nog een bezoek aan de kathedraal vlakbij.

 

Het onderhoud met de president duurt ongeveer een uur. We hebben het over de toestand in Oekraïne en de ruimere regio en over de verhoudingen met Rusland.

Dan gaat het richting parlement. Met premier Joelija Timosjenko bespreek ik drie belangrijke onderwerpen: de financiële en bancaire crisis, de aansluiting van Oekraïne bij Navo en EU en de bilaterale contacten tussen onze beide landen.

 

De Oekraïense premier is bijzonder geïnteresseerd in hoe de Belgische regering de financiële crisis heeft aangepakt. Ik leg haar uit dat we steeds vier instrumenten hebben gebruikt: de bank zelf redden, staatsgaranties toestaan waar nodig, depositogaranties instellen om het geld van de spaarders te verzekeren en voorstellen formuleren voor een internationale aanpak van de crisis.

Over de aansluiting bij Navo en EU herhaal ik het Belgische standpunt. Op termijn kan Oekraïne zeker lid worden maar op dit moment zijn een aantal voorwaarden nog niet vervuld. Premier Timosjenko geeft aan dat ze het minstens even belangrijk vindt om stappen vooruit te zetten op vlak van veiligheid in de regio en economische vooruitgang in het land. Het lidmaatschap van de beide organisaties volgt dan later wel. Haar houding lijkt me iets genuanceerder dan die van Viktor Joestsjenko.

 

De bilaterale contacten bespreken we in een ruimere vergadering met enkele Belgische ondernemers die projecten lopen hebben in Oekraïne. Zij vertellen dat Oekraïne een land is met veel mogelijkheden maar met wat groeipijnen. Vooral de soms logge administratie zorgt vaak voor vertraging. Joelija Timosjenko luistert aandachtig en belooft een en ander te onderzoeken.

Op het einde van de persconferentie die volgt, krijgt mijn Oekraïense collega de vraag of ze van Belgische chocolade houdt. Ze beaamt volmondig en zegt dat ze zelfs niet op haar calorieën let als ze Belgische chocolade eet.

 

’s Namiddags trek ik Kiev in voor een bezoek aan de stad. Eerst staat een ceremonie aan het monument Holodomor op het programma. Het monument herdenkt Oekraïners die overleden zijn aan de door Stalin geprovoceerde hongersnood van 1930 -1932.

 

Even later nemen we een Belgische tram. Belgen legden in 1900 tramways aan in de belangrijkste steden in het land.  Bij de overstaphalte staat een groepje kinderen ons op te wachten. Het zijn weeskinderen waar de Belgische organisatie Leraars zonder Grenzen zich over ontfermt.

Na de tram gaat het met de auto richting Kopyliv . In het dorp op 40 kilometer van Kiev heeft de Belgische groep Ghelamco een logistiek park gebouwd. Ik heb de eer de nieuwe site te mogen openen. Indrukwekkend wat Belgen zo ver van huis verwezenlijken.

 

’s Avonds word ik verwacht op de Belgian Night in een café in Kiev. Zo’n 250 Belgen en Oekraïners blazen er verzamelen. De tent zit tsjokvol en er hangt een gezellige Belgische sfeer. Kan ook moeilijk anders, want de barmannen schenken er bekende Belgische bieren.

Op zondagmorgen bezoeken we nog twee Belgische bedrijven. Materialise ontwerpt unieke software waarmee ze objecten modelleren voor zowel de medische wereld, de automobielsector als de designsector.

 

Laatste bezoek op de agenda is SES Vanderhaven. Ik ben uitermate geboeid door het proces waarmee ze zaaigoed klaarmaken en perfectionneren. En dat in een onooglijk dorpje in Oekraïne.