Eerste dag Olympische Spelen
Zondagavond 17 augustus, balans van een eerste dag Olympische Spelen: Brussel-Peking-Qindao-Peking veertien vlieguren en drie indrukken die zich opdringen: eerst water en nog eens water, twee fierheid en vooral gedrevenheid.
Eerst water : ik had speciaal voor de zeilers Evi, Carolijn en Sebastien vaderlandse regen en wind meegebracht. Welnu, het water viel met bakken uit de lucht boven de mooie baai van Qindao aan de Gele Zee en de wind maakte onze meevarende charmante Chinese gids zelf zeeziek na haar waarschuwing voor de zware golfslag. En ook 's avonds in het Vogelnest bijna 90 proc vochtigheidsgraad. Er was voordien al onderkoelde Lieselot in de wegrit voor dames. En tot mijn spijt toch geen regenjas in de valiezen...China, het land van de rijzende regen.
Twee fierheid : bij het Chinese boordpersoneel van HainanAirlines, bij de vele duizenden vrijwillige medewerkers, bij alle Chinezen die we ontmoeten. De Olympische Spelen zijn voor China een grote stap vooruit. Inzake uitbouw van de infrastructuur, inzake openheid op de wereld, maar ook inzake eigenwaarde van meer dan een miljard mensen. Hoewel ik blind noch doof wil zijn voor schaduwkanten, zijn de Spelen duidelijk een project met betrokkenheid van brede lagen van de bevolking. Fierheid met vlaggen. De Spelen zijn immers ook een vierjaarlijkse hoogmis voor nationale verbondenheid. Fierheid en chauvinisme zelfs... Het mag voor een keer...Nederland chauvinisme daarnet. Een Hollands grapje over de medailleloze Pelgen. Ik heb even verwezen naar wat nog komen gaat. Als alleen al de Rode Duivels van Nigeria winnen gaan wij Belgen voor elf keer goud !
Tenslotte, maar niet in het minst veel gedrevenheid: zeker bij de hele Belgische delegatie. Aan inzet mankeert het niet. Uiteraard bij onze atleten. Ik heb genoten van het gesprek met Evi VanAcker, beetje inwendig kokend omwille van het om betwistbare redenen afblazen en uitstellen van regatta's. Evi, 22 nog maar en al twee keer Europees kampioen zeilen. Sport voor sterke karakters, die strategie en taktiek vergt, veeleisende sport waarin naast het hoofd ook vrijwel alle spieren aan het werk moeten. Proficiat aan Evi en ook aan coach Wil en coordinator Luc. En eigenlijk aan alle atleten, begeleiders en hun families en supporters. En voor al diegenen die volgen op het thuisfront goed om weten : de eer van ons land wordt goed verdedigd. En die medailles die volgen wel !
