Yves Leterme vanuit Moldavië

Yves Leterme vanuit Moldavië

• Actua
• moldavië

Donderdagmorgen 2 april vanop Zaventem vertrokken naar Chisinau, de hoofdstad van Moldavië. Ik mag er namens de Belgische Senaat deelnemen aan de opdracht om namens de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking de wetgevende verkiezingen te "observeren".

Ik was in juni vorig jaar al een eerste keer in Chisinau. Moldavië is even groot als België met minder dan de helft van de inwoners. Het land is in 1991 onafhankelijk geworden. Het is een parlementaire democratie met een president als staatshoofd. Het parlement bestaat uit een Kamer met 101 leden. Alle 18-jarige Moldaviërs kunnen kiezen en kandidaat zijn. Moldavië ligt aan de zuidoostgrens van Roemenië en is ingesloten zonder toegang tot de zee. Het land is heel arm. Er is weinig industrie, wel een sterke en veelzijdige landbouw, die uiteraard primitiever is dan bij ons. Het land integreert zich in de internationale gemeenschap via het lidmaatschap van een aantal internationale organisaties, die als voorwaarde voor lidmaatschap de doorgroei van Moldavië als volwaardige democratie stellen. Vandaar deze waarnemingsmissie waaraan een vijftigtal parlementsleden uit een twintigtal landen deelnemen.

De grootste partij is de communistische partij met de uittredende President (maximum twee vierjarige ambtstermijnen) Voronin als politiek leider. Een beetje eigenaardig: de communistische Moldavische regering richt haar actie op de EU. Er is een kiesdrempel van zes procent. Er nemen een twaalftal partijen deel aan de verkiezingen.

Ik vlieg over Wenen. Er zijn geen rechtstreekse vluchten op Chisinau vanuit Brussel. Meteen al een belangrijke handicap van Moldavië : geen toegang tot de zee, de grote rivieren zijn met moeite bevaarbaar en er zijn weinig luchtvaartlijnen.

In Chisinau aangekomen onder een stralende zon, valt opnieuw op hoe desolaat een ex-Oostblok-stad kan zijn, zelfs bij mooi weer. Karel De Gucht zei me ooit dat hij Chisinau een bijzonder lelijke stad vindt. Ik kan hem helaas niet tegenspreken.

Ikzelf leerde het land kennen via ex-renner Andrei Tchmile die de dubbele nationaliteit heeft België-Moldavië.

De warme ontvangst, zowel van de Moldavische mensen als van de OVSE-vertegenwoordigers duwt het desolate naar de achtergrond.

De vooravond en avond vullen we met de kennismaking met andere leden van de verschillende delegaties en met het lezen in het dikke handboek voor de waarnemingsopdracht dat ik door de goede zorgen van de diensten van de Senaat meekreeg. Uiteraard zijn er ook de sms-en/mails en telefoons vanuit de Wetstraat, maar het lijkt hier toch al een eind weg.
Morgen beginnen we aan het werk. Ik vertel het U in een volgende bijdrage.