Vier dagen op de bres voor ons bedrijfsleven
Woensdagochtend zijn we na een nachtvlucht via Istanboel geland in Brussel. De vier dagen in Saoedie-Arabië met meer dan 200 zakenlui, Waals collega Jean-Claude Marcourt en Prins Philippe als delegatieleider waren een echte ‘eye opener’. De Saoedi’s hebben het geld van de petroleumboom tijdens de laatste jaren deels opzij gelegd en willen die reserves nu gebruiken op een ogenblik dat de wereldeconomie achteruit boert. Er lopen grootscheepse investeringsprojecten: maandag bezochten we de King Abdallah Economic City, een nieuwe stad aan de Rode Zee met diepzeehaven, financieel district en industriezone die uit het niets wordt opgebouwd. Nu zie je al enkele gebouwen en snelwegen waarlangs in spoedtempo grote palmbomen worden geplant. In nauwelijks tien jaar moet hier een stad met anderhalf miljoen inwoners uit het woestijnzand verrijzen. Onze zakenlui hebben intens hun Saoedisch netwerk uitgebouwd. Op politiek vlak was de ontmoeting met mijn Saoedische collega een hoogtepunt. Prins Saud Al-Faisal heeft al meer dan drie decennia ervaring als Minister van buitenlandse zaken en weet als geen ander de problemen in het Midden-Oosten in te schatten. Over Afghanistan werpt zijn kennis van de tribale achtergrond van de conflicten daar een bijzonder licht op dit dossier (dat vooraan staat op mijn agenda: meer dan 500 Belgen riskeren daar elke dag hun leven …). Enkele persartikels vandaag zijn bepaald naast de kwestie. Le Soir en La Dernière Heure beweren dat ik vannacht mijn vlucht zou gemist hebben. Mijn Lufthansavlucht van 2.40 uur was inderdaad met meer dan vier uur vertraagd en ik werd door de ambassade overgeboekt op een Turkish Airlines-vlucht waardoor ik precies 5 minuten later vertrek dan oorspronkelijk voorzien - om 2.45 uur dus. De pers meldt dat ik hierdoor een vergadering in Parijs over de Tobintaks zou gemist hebben … een vergadering die ik nochtans op donderdag 22 oktober wel degelijk bijwoonde en waarover enkele kranten zelfs berichtten. Iemand zou ook gezien hebben dat ik zaterdag knikkebolde aan de ontbijttafel bij het VBO. Een uur later maakt De Tijd op zijn website door een vertaalfout daarvan een totaal ander evenement: ik zou bij een middagmaal georganiseerd door het VBO te laat zijn gekomen … Als mijn woordvoerder De Tijd hun vergissing laat opmerken verwijderen ze het artikel, maar helaas, De Standaard heeft het al gelezen en neemt dit over in hun rubriek ‘Kreten en Gefluister’. De essentie blijft dat we een geslaagde missie hadden die onze bedrijfsleiders toelaat een tandje bij te steken. En maak U geen zorgen: reizen over de wereldbol is wel degelijk vermoeiend maar mijn enthousiasme is er niet minder om. Het debat in de gemengde commissie buitenlands beleid over ons Afrikabeleid deze namiddag was heel boeiend – er waren ook heel wat NGO’s in de tribune maar geen journalist, daarover zal u in de krant dus niets lezen.
true religion outlet