Toespraak van premier Yves Leterme bij inhuldiging gedenkzuil voor Kitty Van Nieuwenhuysen
04/12/2008
Normal 0 false false false EN-US X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
Toen in de nacht van 3 op 4 december 2007, vandaag precies een jaar geleden, Kitty Van Nieuwenhuysen stierf, werden we herinnerd aan het feit dat het beroep van politieman en politievrouw niet zonder gevaren is. Precies omdat ze al hun talenten en hun koelbloedigheid inzetten om het geweld te keren en te zorgen voor een veiliger samenleving, riskeren zij slachtoffer te worden van geweld. En terecht te komen in onveilige situaties.
Natuurlijk moeten wij alles doen en alle middelen inzetten op het optreden van de gewapende arm zo veilig mogelijk te laten verlopen. Wij moeten alles doen om dat optreden te omkaderen met risico beperkende voorwaarden. Maar tegen de genadeloze roekeloosheid en de gewetenloze barbarij van de misdaad is geen sluitende waarborg mogelijk.
Dat weet elke politievrouw, elke politieman. Dat wist ook Kitty Van Nieuwenhuysen. Daarom mogen we haar een held noemen. Geen held in de betekenis van onverantwoordelijke stoerdoenerij maar een held in de betekenis van professioneel plichtsbesef.
Ik weet het, dat te zeggen vermindert niet het verdriet van de familie, maar het mag en het moet luidop worden gezegd dat een samenleving zonder deze ‘helden van de verantwoordelijkheid’ niet recht te houden is. Mensen die in stilte de zorgen van anderen op zich nemen.
Toen ik het bericht kreeg van de dood van Kitty Van Nieuwenhuysen, zat ik in volle onderhandelingen over een nieuwe regering. Wij dachten met iets belangrijks bezig te zijn. Wij waren met iets belangrijks bezig. Natuurlijk waren wij met belangrijke zaken bezig. Maar toch besefte ik: de politiek is slechts belangrijk in de mate dat zij in dienst staat van wat veel belangrijker is – de veiligheid, de rechtvaardigheid en de toekomst van de samenleving – en dus in dienst van al die mensen die daarmee bezig zijn, dagdagelijks. Kitty Van Nieuwenhuysen mogen wij daarom niet alleen een held noemen – een ‘held van de verantwoordelijkheid’ – maar ook een maatschappelijk voorbeeld.
De gedenkzuil die vandaag wordt onthuld, wil eigenlijk niets anders zeggen: hij gedenkt iemand die een voorbeeld was voor de samenleving en de jeugd, een voorbeeld van inzet, professionaliteit en verantwoordelijkheid, een voorbeeld voor allen die hier voorbijkomen.
Ik hoop voor de familie Van Nieuwenhuysen die Kitty nog steeds en voor altijd mist, dat deze gedenkzuil ook een ankerpunt mag zijn in het rouwproces. Onze samenleving –van haast en van zo vlug mogelijk “overgaan tot de orde van de dag” – laat weinig tijd voor rouwen en geeft weinig plaats aan respect en mensen die rouwen. Rouwen heeft tijd nodig, rouwen moet een plaats krijgen in onze menselijke relaties. Al te zeer willen wij mensen in rouw weghouden van het voorplan. Rouw en verdriet horen niet in een samenleving die de broosheid van het leven wil vermijden, en hoopt door succes haar te kunnen ontkennen. Je stopt je verdriet en je gemis, je leed en je pijn het best zo snel mogelijk weg. Wel, hier niet, deze keer niet. Ik wens de familie veel sterkte toe, en dat ze mensen mogen ontmoeten die voor hun verdriet en gemis ruimte vrijmaken.
Ik wil dan ook graag burgemeester Casaer danken, omdat hij met deze gedenkzuil de burgers attent maakt op enkele essentiële houdingen voor het goed functioneren van de samenleving: dankbaarheid voor het de inzet van mensen als Kitty Van Nieuwenhuysen, aandacht voor het verdriet van mensen, bewondering voor de permanente inzet van onze politie voor een veiliger samenleving.
Een geweldloze samenleving is een illusie. Daarom is investeren in veiligheid van het grootste belang, van het grootste politieke belang. Ik heb veiligheid altijd beschouwd als een van de fundamentele thema’s van de politiek. Met veiligheid bedoel ik meer dan het keren van geweld. Veiligheid is ook zorgen voor veiliger verkeer, veiliger arbeidsomstandigheden, een gezond milieu, goede relaties tussen mensen, een algemeen besef van normen en waarden. Kortom, veiligheid op alle niveaus is een taak van de hele samenleving. Daarbij heeft de politie een bijzondere plaats, een maatschappelijke functie die niet alleen niet onderschat kan worden maar ook niet vervangen kan worden. Moge deze gedenkzuil ter nagedachtenis van een jonge moedige vrouw, van een ‘held van de verantwoordelijkheid’, ons daar blijvend aan herinneren en waakzaam houden.
Yves Leterme
