Met Katyusha in Calpe - dinsdag

Met Katyusha in Calpe - dinsdag

• Actua
• Fietstocht

Dinsdag, rustige dag. Lange rit voor de renners : zes uur fiets. Ik doe een tocht van een goede twee uur. Genoeg voor een kleine val, zonder erg.

Terwijl de renners nog weg zijn, is er tijd om Calpe te verkennen. Ik kom heel wat Belgen tegen. Zeker met de verbeterde en goedkope vliegverbindingen is de groep Belgische "overwinteraars" groot. Ik word veel aangesproken. Calpe zelf is vrij groot, maar de schoonheid moet toch van de zee en de stranden komen. Er zijn wel overblijfsels uit een rijk verleden, maar de betrokken ruïnes en mooie gevels zijn weggedrukt door de ontelbare appartementsblokken. Een plaatselijke horeca-man verbergt zijn voorliefde voor de Belgen niet. Hij verkiest ze duidelijk boven Engelsen en Duitsers. Ik vraag aan de man wat uitleg over de tweetalige borden. Er blijkt een wettelijk statuut te zijn voor het Valenciaans wat vrij goed op het Catalaans lijkt.

In de namiddag ontmoet ik ook enkele 18-jarige landgenoten die hier naar het voorbeeld van hun idolen het seizoen komen voorbereiden.

Terug in het hotel gelijk met de renners. We keuvelen nog wat. Over Obama, over de gekwetste arm van McEwen en over de...conditie. Heel wat van de renners kennen ons land. Mikhailov en Ivanov wonen er al heel lang en spreken vlot Nederlands. Pozzato vraagt om samen op de foto te staan en spreekt met veel verwachtingen over onze "kasseikoersen". Colom, een vriendelijke Spanjaard, gaat naar eigen zeggen voluit voor winst in Parijs-Nice. Enfin, de sfeer zit erin. Maxime voelt zich ook goed, maar pruilt toch wat om de pijn aan de voet; het litteken van de ingreep die hij deze winter onderging berokkent hem pijn in de nieuwe schoenen.

Het zijn de zorgen van topsporters. Ze staan allemaal scherp. De net tot Fransman genaturaliseerde Hongaar Laszlo Bodrogi vormt de uitzondering in de groep van 27. Hij revalideert nog van een zware val. Het stappen gaat nog moeilijk. Toch wil hij er tegen mei staan. Taaie kerels zijn het.

‘s Avonds aan tafel vertelt Jef honderduit over zijn 40-jarige loopbaan. Het zorgt voor een uitgelaten sfeer. We trekken het niet te lang. Halfelf in bed. Zeker de renners zullen na de zware training goed slapen.
 

Tot morgen
Yves