Media

In De Standaard: Bereken uw ultieme geluksoord

Tue, 17 Jan 2012 09:42:56 +0100

Bron: 14/02/12 De Standaard

Om te ontdekken waar u het gelukkigst bent, hoeft u niet langer elke vakantie de wereld af te reizen op zoek naar het ultieme geluk. Via een handige applicatie van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (Oeso) kan iedereen voortaan via het internet ontdekken waar het best leven is.

Om haar vijftigste verjaardag te vieren, zette de Oeso ‘Your better life index' online. De index is het resultaat van tien jaar onderzoek. Met de index wil de Oeso benadrukken dat levenskwaliteit van veel meer afhankelijk is dan van economische factoren zoals het bruto binnenlands product (bbp). Dit is geen nieuw idee van de Oeso. In het dwergstaatje Bhutan in Azië brengen ze dat al langer in de praktijk. De Bhutanezen verkiezen de term bruto binnenlands geluk boven bruto binnenlands product. Wanneer beleidsvoorstellen het publieke debat willen overleven, mogen ze niet nadelig zijn voor de welvaart of het bruto binnenlands geluk.

De Oeso stelde een lijst samen van indicatoren die levenskwaliteit in hun ogen bepalen, zoals bijvoorbeeld onderwijs, milieu, gezondheidszorg, betrokkenheid van de burger bij het beleid, de verhouding tussen werk en vrije tijd, en huisvesting. Internetbezoekers kunnen via de website elke indicator ranken volgens prioriteit, met een score van één tot vijf. Zo krijgt de surfer een mooie rangschikking te zien van de landen waarin hij of zij zich het best zou voelen.‘Veranderingen in de welvaart in Italië, Griekenland en Portugal, als gevolg van de economische crisis, worden niet meteen aangebracht in de index', vertelt Anthony Gooch, woordvoerder van de Oeso. ‘Wel brengen we jaarlijks in mei een nieuwe update.' De nieuwste update wordt verwacht op 22 mei. Nieuwigheden zijn volgens Gooch de vertaling naar het Frans en de toevoeging van enkele nieuwe indicatoren.

Van migratie als gevolg van de index had Gooch nog niet gehoord. ‘Het is dan ook niet ons doel om mensen tot een massale verhuis aan te zetten. Wel willen we hen motiveren om het beleid van hun eigen land onder de loep te nemen en te vergelijken met dat van andere lidstaten.' Bovendien wil hij de Vlaming oproepen om massaal te reageren op de index. ‘Hoe meer reacties we krijgen van gebruikers, hoe groter de kans dat de index naar het Nederlands vertaald wordt.'

Jammer genoeg neemt de index alleen de 34 Oeso-lidstaten in rekening. Al worden in mei, bij de update, Rusland en Brazilië aan de landenlijst toegevoegd. Als u wil ontdekken hoe het met het geluk in de rest van de wereld zit, zal u toch zelf op verkenning moeten gaan.

http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=JM3KST44

http://oecdbetterlifeindex.org/

Oslo : Premier Leterme spreekt medeleven uit

jerome — Sat, 23 Jul 2011 14:45:26 +0200

Oslo : Premier Leterme spreekt medeleven uit

Bron : Deredactie.be

België krijgt lof van OESO

Patricia Van Overstraeten — Wed, 13 Jul 2011 10:18:09 +0200

Vandaag heeft de OESO het landenrapport over België voorgesteld. België krijgt complimenten over de aanpak van de crisis, maar heeft nog veel werk. Premier Leterme kon de verzamelde pers goed nieuws brengen: de begroting doet het beter dan verwacht.

uit Het Nieuwsblad: "De chauffeurs van onze toppolitici"

Patricia Van Overstraeten — Thu, 26 May 2011 13:36:12 +0200

De koning mocht de afgelopen maanden véél koffie inschenken op zijn paleis. Toppolitici liepen zijn deur plat om te praten over de stand van het land. Maar terwijl zij lekker binnen zaten, moesten hun chauffeurs braaf buiten wachten. Vonden ze dat wel fijn? We vroegen het aan de chauffeurs van Elio Di Rupo (PS), Bart De Wever (N-VA), Yves Leterme (CD&V), Alexander De Croo (Open VLD) en Wouter Van Besien (Groen!). ‘Dat ritje naar het paleis blijft speciaal.'

Panne en paniek op het bordes
Inge Jooris, chauffeur van Wouter Van Besien

Neen, de vaste chauffeur van Wouter Van Besien (Groen!) is niet zijn vriend Jim Williame die met zijn 'roestbak' één keer de Groen!-voorzitter naar het paleis bracht, maar Inge Jooris. Zij kruipt meestal achter het stuur om hem naar de koning te brengen.

'Ik ben voor het oog van alle camera's al eens stilgevallen met de auto', grijnst ze. 'Een beetje gênant, maar ik rijd met zo'n cambio-wagen. Dat is een wagen die je kan ophalen als je er eentje nodig hebt. Ik ken die wagen dus niet goed. Ik reed er heel langzaam mee, omdat ik koste wat kost niet over de voeten van de cameramensen wou rijden. Ik reed net iets te langzaam want ik viel stiel. Stom natuurlijk, want dat heeft iedereen gezien', lacht ze.

Alsof dat niet genoeg was, weigerde de wagen ook dienst toen ze op het bordes stond te wachten op haar baas. 'Wouter kwam eraan en de lakei wou de autodeur opendoen, maar dat lukte natuurlijk niet. Ik drukte in paniek op allerlei knopjes. Opeens begonnen de ruitenwissers te bewegen en de spiegels van plaats te veranderen. Uiteindelijk ging de deur toch open.' Maar los van de paleisstress, houdt Inge, die ook woordvoerster van haar baas is, er wel van om naar het paleis te rijden. 'Een gesprek met de koning duurt nooit langer dan een uur. Dat staat vast. Je weet dus dat je niet eindeloos moet wachten en ik zie het dan ook als een moment van rust. Je hoort er veel vogeltjes fluiten en ik heb de kans om te twitteren dat ik bijvoorbeeld bij de koning zit.'

Kuieren in het koninklijk park
Charles Huysman (56), chauffeur van Alexander De Croo

Twee ritjes naar de koning heeft Charles Huysman, chauffeur van Alexander De Croo (Open VLD), op zijn teller. En die twee ritjes zal hij niet snel vergeten. 'Het is toch iets speciaals hoor, om zo naar dat paleis te rijden', vertelt hij. 'De eerste keer was ik zenuwachtig. Ik wist totaal niet waar ik moest rijden, waar ik moest parkeren en wat ik precies moest doen. Gelukkig stond de chauffeur van Jacques van Ypersele, de kabinetschef van de koning, daar op zijn baas te wachten. Hij heeft me de weg getoond.' De tweede keer waren Charles en zijn baas bijna te laat. 'Er wordt verwacht dat je stipt bij de koning aankomt, maar we waren wat aan de late kant door een uitgelopen vergadering. Ik heb toen iets te snel de bocht genomen. De militaire politie die aan de ingang stond, maande me aan om wat trager te rijden. Beetje gênant', lacht hij. Wat Charles doet als 'meneer De Croo' bij de koning zit? 'Een beetje rondkuieren in het koninklijk park, het is daar best mooi.' En de koning in levenden lijve zien, is ook wel eens iets anders. 'De koning ziet er wat ouder dan op tv. Neen, ik heb geen handtekening durven te vragen. Ik hoop alleen maar dat ik binnenkort niet weer naar het paleis moet rijden. Er mag nu dringend een regering komen.'

Op zoek naar koninklijk toilet
Cedric Lingier (29), chauffeur van Bart De Wever

Die oprijlaan naar het koninklijk paleis is enorm lang', zegt Cedric Lingier, chauffeur van Bart De Wever (N-VA). 'Veel langer dan het er op tv uitziet. Het is een hobbelige kasseistrook met putten. Je doet er zeker twee minuten over en je kan er niet aan vijftig kilometer per uur over rijden.' Cedric reed inmiddels al ongeveer zeven keer naar het paleis, met De Wever op de achterbank. 'Best leuk, dan moet je in het zicht van die meneer met een pitteleer staan die je teken geeft als Bart klaar is met zijn audiëntie. Dan kan ik de wagen starten en het bordes weer op rijden.'

Eén keer moest Cedric naar het toilet. 'Vervelend. Ik kon toch moeilijk op de deur van het paleis gaan kloppen en zeggen dat ik naar het toilet moest? Gelukkig kwam de veiligheidsagent van prins Filip net aan. Hij had samen met Filip de kinderen van school gehaald. Die agent heeft me getoond waar het toilet was, aan de zijkant van het paleis.' Of hij, eenmaal binnen, niet stiekem het paleis durfde te verkennen? 'Als je daar te gast bent, moet je niet onnozel doen hé', grijnst hij. Cedric is, zoals het een N-VA'er betaamt, niet echt onder de indruk van het paleis. 'Alles went, ook naar het koninklijk paleis rijden.'

Zwaaien naar Albert en Mathilde
Patrick Aerbeydt (49) en Hans Verhamme (42), chauffeurs van Yves Leterme

Elke week brengt één van ons de premier naar het paleis', vertellen Patrick en Hans. Ze hebben een duobaan. 'De premier werkt zeven dagen op zeven. Als er maar één chauffeur zou zijn, had die geen leven', klinkt het. Volgens de heren staat een bezoekje aan het koninklijk paleis gelijk aan stress. 'Je mag niet te laat komen voor de koning hé. En als er een vergadering uitloopt, moet je je serieus haasten om er op tijd te zijn. Die tijdsdruk is niet om te lachen. Ooit was ik zo gehaast dat ik het paleis doodleuk voorbij reed', lacht Patrick. Wat ze doen terwijl de premier de stand van het land bespreekt? 'Wachten', grinniken ze.

'Ondertussen vul ik een sudoku in of maak een praatje met de chauffeur van de koning', vertelt Patrick. En Hans? Die zegt Mathilde en Filip een goeiedag. 'Ik heb al meegemaakt dat prins Filip en prinses Mathilde een wandelingetje maakten. Mathilde steekt dan meestal haar hand op. Op zo'n moment tover ik mijn vriendelijkste goeiedag tevoorschijn natuurlijk. Ook als de koning naar buitenkomt en naar me zwaait, zwaai ik zo hoffelijk mogelijk terug.' Best leuk om aan je kinderen te vertellen dat je om de twee weken naar de koning mag. 'Mijn dochter vindt het geweldig', zegt Hans. 'De koning, een paleis en de prinsen spreken tot haar verbeelding. Voor ons blijft zo'n bezoek ook nog altijd indruk maken, maar het is ook al een beetje meer routine geworden.'

Horen, zien en zwijgen
Fernand Dessars (54), chauffeur van Elio Di Rupo

Fernand Dessars is al elf jaar chauffeur van Elio Di Rupo (PS). En Fernand heeft het druk de jongste tijd. Hij moet ‘meneer Di Rupo' geregeld naar de koning brengen. ‘Ik ben er al een tiental keren geweest. Dat zijn de mooie kanten van mijn job', zegt hij. ‘Ik vind het echt leuk om met de auto op de oprijlaan te rijden. Ik geniet daar van.'

Fernand is altijd heel kalm als hij bij de koning op het bordes arriveert. ‘Ik probeer zo gefocust mogelijk te blijven, zodat ik niets verkeerds doe of niet stilval.' Als Di Rupo en Fernand het paleis weer verlaten, staan journalisten hen geregeld op te wachten. Niet simpel. ‘Dan moet je heel voorzichtig zijn om geen journalist of cameraman over de voeten te rijden. Tot nu toe is me dat altijd gelukt. Hopelijk zal dat zo blijven.' Het motto van Fernand? Horen, zien en zwijgen. Niemand hoeft te weten of en wat de koning al tegen hem heeft gezegd.

Interview uit Story voor moederdag; Yves Leterme en Eliane

Patricia Van Overstraeten — Sun, 08 May 2011 13:13:08 +0200

Haar zoon kreeg heel wat te verduren de jongste
maanden. Mama Eliane (79) is er nog altijd het
hart van in als ze haar Yves (50) hard aanpakken.
Als jong manneke heeft hij haar nochtans nooit
veel kopzorgen bezorgd.

Bron: Story

PRODUCTIE: Sofie Sonck en Heidi Vl oeberghen •
STYLING: Julie D’hooge • VISAGIE: Gino Beeckman, Isolde
voor Models Office • FOTO’S: Joost Jooss en en Thomas
Legrève

Interview in Het Nieuwsblad Weekend: "Het is een helse job"

Patricia Van Overstraeten — Mon, 14 Feb 2011 13:21:51 +0100

PREMIER YVES LETERME (CD&V) IS TEVREDEN OVER LOONAKKOORD
Yves Leterme (CD&V) kan glunderen. Er is met het loonakkoord nog eens een compromis gesloten in dit land en dan nog wel door zijn regering van lopende zaken. ‘Alles is onder
controle’, zegt hij. ‘Maar we hebben wel dringend een regering nodig.’

Bron: Het Nieuwsblad

LIESBETH VAN IMPE

zie bijlage (pdf)

Interview in Knack : "Een echte regering is absoluut noodzakelijk"

Patricia Van Overstraeten — Thu, 10 Feb 2011 09:17:32 +0100

De oplevende economie biedt België de mogelijkheid zijn overheidsfinanciën op een sociaal rechtvaardige manier gezond te maken. "We mogen die kans niet verkwanselen", zegt ontslagnemend premier Yves Leterme (CD&V).

Voorzitter José Manuel Barroso van de Europese Commissie zei in een toespraak naar aanleiding van de invoering van het zogenaamd Europees semester, een nieuw Europees budgettair en economisch keurslijf, dat de draagwijdte ervan nog niet goed tot iedereen is doorgedrongen.

Yves Leterme

: Dat valt me vooral op als ik met Belgische parlementsleden praat. Een enkeling heeft in de gaten welke feitelijke overdracht van bevoegdheden de invoering van dat Europees semester inhoudt, en hoe de politieke actieradius van Europa erdoor wordt vergroot, maar de overgrote meerderheid beseft het nog niet.

De politieke impasse blijft duren en de communautaire gesprekken hebben nog geen enkel resultaat gehad. Hebt u een déjà vu? Hebben we dit in 2007 niet al eens meegemaakt?

Leterme

: Er zijn gelijkenissen en verschillen. Maar het Vlaamse communautaire eisenprogramma is natuurlijk wel gelijk gebleven. Al moet ook die gelijkenis worden genuanceerd, want vandaag staat men op het vlak van staatshervorming, zeker wat de financieringswet betreft, veel verder dan in 2007. De nota van Johan Vande Lanotte was een verdienstelijke poging om een nieuwe financieringswet uit te werken, en voor mij zeker een aanvaardbare tekst.

Waarom heeft uw partij die nota dan niet aanvaard als basis voor verdere onderhandelingen?

Leterme

: Het hoofdstuk over de financieringswet was maar één onderdeel van de nota van Vande Lanotte. Meer wil ik daar niet over zeggen.

De koning heeft u gevraagd een begroting te maken en te doen wat nodig is om onze welvaart te waarborgen. Is er bij ’s lands politici voldoende verantwoordelijkheidszin om inderdaad alles uit de kast te halen om de welvaart van de Belgen te beschermen?

Leterme

: Het is niet eenvoudig, maar ik probeer de collega’s ervan te overtuigen dat we dankzij het begrotingsbeleid van de laatste jaren en dankzij onze gunstige economische groei een uitgelezen kans hebben om de overheidsfinanciën opnieuw gezond te maken op een sociaal rechtvaardige manier, en zonder schade te hoeven toebrengen aan ons economisch weefsel. De Britse premier David Cameron moet de hakbijl boven halen om zijn begroting op orde te zetten. Het zuiden van Europa wordt met negatieve groeicijfers geconfronteerd. België zit goed qua begroting en economische groei. We mogen deze kans niet verkwanselen door een non governo.

Houdt u er soms rekening mee dat u in 2014 nog altijd aan het hoofd van deze regering staat?

Leterme

: Geen sprake van. Al had ik aan de andere kant ook nooit gedacht dat ik hier vandaag nog zou zitten.

Ook niet indien, gesteld dat informateur Didier Reynders zou mislukken, uw regering alsnog tot een echte noodregering wordt opgewaardeerd?

Leterme

: Daar geef ik geen commentaar op. Maar men moet toch op een gezonde manier met de democratie omgaan. De uitslag van de verkiezingen moet politiek worden vertaald. Deze toestand kan niet blijven duren. Een echte regering die normaal bestuurt, is absoluut noodzakelijk.

Bron: www.knack.be

Interview in CD&V-ledenblad Ampersand: "Een nieuwe regering is brood-en hoognodig"

Patricia Van Overstraeten — Thu, 27 Jan 2011 14:37:17 +0100

De zeldzame volharding van Yves Leterme Yves Leterme, Eerste minister van België, maar altijd met dat woordje ‘ontslagnemend’ erbij. Dat heeft een aanstormende liberale jeune premier op zijn geweten. Maar terwijl in de federale onderhandelingen al zeven maanden alleen maar verwarring heerst, bestuurt de echte premier onverstoord verder, en heeft hij dit land behoed voor kwaad en erger. Pas nu volgt de waardering.

Interview in CD&V-Ledenblad Ampersand, 27/01/2011

Interview met Ayan uit De Standaard "Van Klein Kasteeltje naar de Zestien"

Patricia Van Overstraeten — Tue, 25 Jan 2011 09:55:39 +0100

Wie de premier bezoekt, wordt ermee verwelkomd: de brede
glimlach van Ayan Mohamud Yusuf. De frêle dertigjarige is
zowat ‘la mama’ op het kabinet van Yves Leterme. Het
verhaal van een vluchtelinge die het tot de zestien schopte.
‘Asiel zoeken, dat is alleen maar om een begin vragen.’

Lees in bijlage het interview uit De Standaard met medewerkster Ayan Mohamud Yusuf.

Interview in Het Laatste Nieuws: "Ik voel me bevrijd"

Patricia Van Overstraeten — Mon, 17 Jan 2011 09:11:04 +0100

Wetstraat 16, zeven maanden na de verkiezingen. "Ga daar maar zitten", lacht Yves Leterme (CD&V), en hij wijst me zijn eigen zetel aan. "Die waar normaal de mislukte premier zit." Lap. Het was te denken. Vorige week stond het groot op onze voorpagina: 'Mislukte premier moet het land redden'. Koning Albert rekent op Leterme om de financiële aasgieren boven België te verjagen. Hoe dieper de impasse, hoe hoger de ster van de gevallen premier rijst. "Ik voel me bevrijd", zegt hij. Nu het land nog.

Auteur : JAN SEGERS
Bron: Het Laatste Nieuws

ladgeschoren, zie ik.

"Euh, ja. Hoezo?"

Geen plannen om in navolging van acteur Benoît Poelvoorde uw baard te laten staan tot er een regering is?

"(Lacht) Ik niet, neen. Gisteren nog kwam ik mijn nieuw bebaarde partijgenoot Johan Verstreken tegen, die zich meteen verantwoordde: 'Neen, ik draag hem niet uit protest. Hij staat er al weken, die baard.' Originele actie, vind ik. Ik begrijp het ongenoegen van de mensen. Maar ik ben niet pessimistisch. Ik acht de kans groot dat ze er binnenkort toch uit geraken. De verantwoordelijkheidszin moet uiteindelijk primeren."

Intussen kamperen hier tienduizenden mensen virtueel voor uw deur via camping16.be, ook al uit protest.

"Mij niet gelaten, maar ze zijn aan het verkeerde adres, hier aan de Wetstraat 16. 't Is niet mijn taak om zo snel mogelijk een nieuwe regering te vormen. Ze kunnen beter hun tenten opslaan waar Johan Vande Lanotte, Bart De Wever en Elio Di Rupo vergaderen."

De jongste zoon van Stefaan De Clerck organiseert op 23 januari een jongerenmars. Stappen uw drie kinderen mee op?

"Ik denk het niet. De jongste twee zitten volop in de examens - die hebben dus wat anders aan hun hoofd. En de oudste gaat helemaal op in zijn job als manager van KV Kortrijk. 't Is ook niet het voornaamste gespreksthema thuis. En in het tijdsgebruik van hun vader zien ze weinig verschil tussen de periode dat ik volwaardig premier was en nu, in lopende zaken. Het blijft hectisch."

Doet het u nog iets wanneer u als 'mislukte premier' ietwat ironisch wordt uitgeroepen tot 'redder des vaderlands'? Of heeft u inmiddels een dikke laag eelt gekweekt?

"Vroeger zou ik daar zwaar aan getild hebben, aan zo'n krantentitel, maar nu voel ik me niet aangesproken. Natuurlijk heb ik fouten gemaakt, maar daarom ben ik nog niet mislukt als premier. En natuurlijk doe ik mijn best om België uit de klauwen van de financiële gieren te houden, maar daarom ben ik nog niet de redder des vaderlands. Men overdrijft graag, tegenwoordig. Het was een hype om te roepen hoe archislecht ik was als premier. Wel, nu is het een hype om me de hemel in te prijzen als premier van lopende zaken."

Kon u op 13 juni vermoeden dat de regeringsvorming zo lang zou aanslepen? Dat we - yes we can! - het wereldrecord van Irak zullen breken?

"Neen, integendeel. Begin augustus dacht ik zelfs dat we dicht bij een communautair akkoord stonden. En dat de nieuwe premier in oktober al zijn State of the Union zou houden in het parlement."

Op vraag van de koning wil u de financiële markten geruststellen door het begrotingstekort dit jaar te beperken tot minder dan 4,1%. U maakt zich sterk dat u op een 'pijnloze' manier 2 miljard kan besparen. Dat klinkt verdacht simpel.

"Toch kan het. Ik verzet mij tegen het beeld als zou België zijn overheidstekort niet kunnen afbouwen zonder een sociaal bloedbad aan te richten. Als ik de Amerikaanse en Britse analisten mag geloven, dan kan een sanering alleen maar deugen als ze de mensen pijn doet. Ze zijn pas overtuigd als ze in de Financial Times of de Wall Street Journal lezen dat land X het mes zet in zijn ambtenaren, dat land Y sabelt in de ziekteverzekering, dat land Z de pensioenen verlaagt en dat er in X, Y en Z massaal betoogd wordt tegen die regeringsmaatregelen. Wel, ik zeg u: in België hoeven de mensen niet te bloeden. Als onze economie de volgende jaren blijft groeien met 2%, zoals nu, dan kunnen we tegen 2015 onze begroting in evenwicht brengen zonder de hakbijl te hanteren."

Waarom zou België kunnen ontsnappen aan de drastische hervormingen die onze buurlanden doorvoeren? Langer werken, strenger uitkeringsbeleid: bij ons hadden de vorige regeringen de moed noch de eensgezindheid om dat door te drukken. En de volgende regering ook niet, zo valt te vrezen.

"Bekijk het eens positief. België heeft de crisis veel beter doorstaan dan de meeste andere landen in de EU. Overal in Europa staan ze met open mond te kijken naar onze resultaten. Nergens is de overheidsschuld zo weinig gestegen als bij ons. Onze werkgelegenheid is in 2010 alweer gestegen, terwijl ze elders verder is gedaald. Ook onze economische groei ligt hoger dan het gemiddelde. Kortom, onze fundamentals, zoals dat heet, zijn uitstekend. Met dank aan de anticrisismaatregelen van de regering, maar vooral dankzij de veerkracht van onze bedrijven en werknemers. Als we nu de communautaire hypotheek kunnen lichten, is er voor België een mooie toekomst weggelegd. Wij blijven een land met zeer veel mogelijkheden."

Als onze economische balans zo rooskleurig is, waarom hebben de financiële hyena's dan bloed geroken?

"Door onze hoge staatsschuld. Maar vooral: omdat die markten ten onrechte denken dat België totaal stuurloos is als het geen regering heeft. De Amerikaanse en Britse fondsenbeheerders hebben vaak geen juist beeld van hoe ons land functioneert. Bij hen volgt na verkiezingen meteen een machtswissel: premier of president weg, plus de hele administratie. Als premier probeer ik hen duidelijk te maken dat er niet meteen reden tot ongerustheid is als bij ons de nieuwe federale regering maanden op zich laat wachten. Want dat België niet één maar véél regeringen heeft, en dat het dus wel blijft draaien en drijven, ook al omdat er nog zoiets bestaat als een regering van lopende zaken. Dat is de boodschap die ik overbreng aan financiële media en aan de beheerders van die miljardenfondsen. Geen paniek, we hebben alles onder controle."

Het buitenland vreest dat België uiteenvalt. Is het niet vooral dat wat de gieren lokt?

"Uiteraard. Stel: u heeft geld geleend aan een koppel. Maar daarna merkt u dat het koppel uit elkaar dreigt te gaan zonder een akkoord over wie dat geld aan u zal terugbetalen. Dan is je argwaan toch gewekt? Wel, dat is - simpel uitgedrukt - hoe de financiële markten redeneren. Je moet hen dus duidelijk maken dat we helemaal niet op scheiden staan, enkel op hervormen."

Het heeft iets beangstigends: het besef dat het lot van je land afhangt van een onzichtbare, ongrijpbare en onberekenbare factor als die financiële markten.

"Voor mij hebben ze wél een gezicht, die markten. Waar ik nu zit, zat onlangs nog de beheerder van een fonds van 600 miljard dollar. Zo'n man probeer ik dan te overtuigen. Maar je moet vaak van ver komen. Eentje vroeg me, toen ik verwees naar de periode 1979-1981 om onze ontspoorde staatsschuld te verklaren: '1980? Bestond België toen al?' Ik bedoel maar: de onwetendheid is groot."

Ontvangt u als premier van lopende zaken wel eens ambtsgenoten die u begroeten met: 'U hier? Nog altijd?'

"Ik heb de voorbije maanden wel vier keer gedacht: 'Dit wordt mijn laatste groepsfoto met de EU-leiders.' Maar telkens bleek er nog een volgende te zijn. Europa kent ons natuurlijk, maar 't is niet dat de rest van de wereld ons met argusogen volgt. Begin december zat ik aan tafel met de Afghaanse president Hamid Karzai. Tussen ons in zat de nieuwe presidente van Kirgizië, Rosa Otunbayeva, verkozen op 10 oktober. Tussen twee gerechten door boog Karzai zich naar Otunbayeva. 'Mevrouw', zei hij, 'twee maanden zonder regering! Wat is er toch met uw land aan de hand?' Op dat moment zat België niet twee maar al zés maanden zonder regering. (Lacht) Ik heb gedaan alsof mijn neus bloedde."

Zeven maanden geleden is uw regering afgestraft door de kiezer, maar hoe langer de impasse duurt, hoe meer waardering u oogst als staatsman. Wat denkt u dan?

"Dat het de waan van de dag is, zeker? Ik lig daar echt niet meer wakker van, van peilingen, perceptie en populariteitspolls. Vroeger had ik daar meer last van. Nu voel ik me een bevrijd man. Ik doe enkel nog wat ik denk dat goed is voor de mensen, zonder mijn slaap te laten voor hoe dat overkomt. Ik ben niet meer verbitterd of gefrustreerd. Ik til niet meer aan wat men over mij zegt of denkt. En ik begrijp nu beter hoe negatief ik soms overkwam toen ik dat nog wel deed."

Als u daarop terugblikt, denkt u dan: 'Wat een etter, die man'?

"Ik ben 50 jaar. Dat revanchisme, dat rancuneuze: ik 'kweek' dat niet meer. Ik ben alleen nog bezig met de essentie: hoe loodsen we ons land door deze turbulente tijden en hoe stellen we onze welvaart veilig?"

Na 13 juni leek uw rol in de Belgische politiek uitgespeeld. Maar zie, u zit hier nog. En hoe langer u hier zit, hoe minder ze uitgespeeld is, die rol.

"Ik ben bezig aan de verlengingen. (Lacht) De toegevoegde tijd, zoals in het voetbal, waar na 90 minuten een bordje met 2 minuten extra in de lucht wordt gestoken. Of in mijn geval: 6 of 7 minuten extra. De nederlaag van CD&V heeft me pijn gedaan, maar de goesting om aan politiek te doen ben ik nooit kwijtgespeeld."

Vraagt u straks aan uw partij om u voor te dragen als minister van Begroting of Financiën?

"Ik zal niets vragen aan mijn partij. Mijn gaven en gebreken zijn bekend. Het is aan Wouter Beke om te beslissen wie minister wordt."

Als u dat niet wordt, gaat u dan in op de lokroep van de bankwereld?

"Ik heb de jongste maanden voorstellen gekregen, dat klopt. Maar ik ben niet beschikbaar op dit moment."

Een grote Londense bank zou u avances hebben gemaakt.

"Ik bevestig noch ontken. Het is niet aan de orde. Eerst wil ik deze opdracht succesvol afronden."

U zou zich in de wereld van de haute finance als een vis in het water voelen, me dunkt.

"(Lacht) Als een vis in een zee vol haaien, zal u bedoelen."

Is het niet verleidelijk om voor het grote geld te gaan? U bent 50. Premier geweest, minister-president, partijvoorzitter, stemmenkampioen.

"Zo zit ik niet ineen. Als geld mijn drijfveer was geweest, dan was ik als prille dertiger voor de Europese Gemeenschap blijven werken in plaats van in de politiek te gaan. Rang A6, toentertijd, was daar goed voor 140.000 Belgische frank netto. Toen al had ik een aanbieding uit de privé die nog veel rianter was. Maar ik ben er nooit op ingegaan. Veel belangrijker dan geld is het gevoel dat je iets ten goede verandert. Dat gevoel héb ik nu. Ik zit veel beter in mijn vel dan twee, drie jaar geleden."

Heeft Erik Van Looy u nooit gevraagd voor 'De Slimste Mens'?

"Blijkbaar is het u niet bijgebleven, maar ik héb al meegedaan. Vier keer zelfs. (Fijntjes) Het was de periode dat Geert Bourgeois (N-VA) in het Vlaams Parlement protesteerde tegen mijn deelname. Hij vond dat zoiets de sérieux van een politicus schaadde."

U heeft dus geen moeite met Bart De Wever in 'De Allerslimste Mens'?

"Daar wordt onnodig veel tamtam over gemaakt. Ik hoor het graag zeggen, hoor, dat de politiek moet werken aan haar geloofwaardigheid. En inderdaad, je moet niet de clown uithangen, maar je geloofwaardigheid herstel je vooral door moedig en krachtdadig te besturen. Niet door weg te blijven uit 'De Slimste Mens'."

Yves Leterme

© Het Laatste Nieuws