Leterme is nu 'international'

09/04/2008

Met de NAVO-top en zijn ontmoetingen met de premiers François Villon (Frankrijk), Jan Peter Balkenende (Nederland) en Jean-Claude Juncker (Luxemburg) heeft eerste minister Yves Leterme de voorbije dagen zijn entree gemaakt op het internationale politieke toneel. Maar wat doet dit met een mens, in het bijzonder met een ietwat timide, hardwerkende West-Vlaming?

Nog geen drie weken nadat hij de eed aflegde als eerste minister is Yves Leterme in het bad van de internationale politiek gesprongen. Het begon vorige week met zijn aanwezigheid op de Navo-bijeenkomst in het Roemeense Boekarest, waar hij handjes mocht schudden met de Duitse bondskanselier Angela Merkel, de Franse president Nicolas Sarkozy en de Amerikaanse president George Bush. Met de twee laatsten had hij zelfs een gesprek onder vier ogen - beide leiders waren wellicht nieuwsgierig naar de 'witte raaf' waar ons land negen maanden op heeft moeten wachten.

Vrijdagavond, na de ontvangst van zijn Franse collega François Fillon in de Lambertmont, zat Letermes 'zwemmen of verzuipen'-verhaal er op. Met zijn twee eerste officiële staatsbezoeken aan de Nederlandse premier Balkenende (maandag) en diens Luxemburgse evenknie Juncker (gisteren) koos de Ieperse CD&V'er, zoals de traditie dat wil, voor een ontmoeting met twee 'vrienden'. Balkenende en Juncker zijn immers christendemocraten die hij al langer kent. Dat die ontmoetingen plaatsvonden was dan ook belangrijker dan de inhoud van de gesprekken.

Groten der aarde

"Ik denk niet dat mensen veranderen door de groten der aarde te ontmoeten, wel dat ze gaan inzien dat Europese en mondiale politiek erg belangrijk zijn", zegt Patrick Dewael. Zelf heeft die ook al menig Europees watertje doorzwommen, als minister maar ook als copain van voormalig premier Guy Verhofstadt. "Ik heb Guy zien evolueren van een Belgisch partijvoorzitter naar een echte Europese leider. Idem voor Wilfried Martens. Jean-Luc Dehaene deed bij zijn aantrede als premier zelfs minachtend over Europa. Zo van: moet ik daar mijn tijd gaan verliezen? En kijk vandaag eens."

Engagement

Van al zijn voorgangers lijkt Leterme nog het meest op Guy Verhofstadt. Tot hun aantrede als premier hadden beiden immers al wat Europese 'gewenning': Leterme was van 1992 tot 1997 administrateur bij het Europees Parlement, Verhofstadt had veel Europese contacten omdat hij van nature altijd al een sterke Europese reflex heeft gehad.

"Dat maakt ook dat hij heel snel thuis was op die internationale politieke scene. Hij was amper anderhalf jaar premier of hij durfde in 2000 op de top in Nice al in de clinch te gaan met Wim Kok en Jacques Chirac", zegt Miguel Chevalier, van 1999 tot 2003 woordvoerder van Verhofstadt. "Als Yves Leterme zich Europees echt engageert, zal ook hij snel in zijn rol groeien. Kijk, ofwel kan je als Belgisch premier afwachten als een grijze muis en je aansluiten bij de meerderheid; ofwel formuleer je je mening, ook al gaat die in tegen die van de 'groten'. Verhofstadt heeft altijd deze weg bewandeld - denk aan de Irak-oorlog - en wordt daarom ook als een sterke persoonlijkheid gezien."

Maar wat leert een premier nu bij in die internationale politiek? "Je relativeert sneller, en bent telkens blij om terug te keren naar België waar het zo goed is om te leven. Je verruimt ook je horizon, leert enorm veel bij, alleen al door te informeren hoe andere landen problemen als economische groei en migratie proberen aan te pakken", zegt Chevalier.

Thuisgevoel

Na zijn ontmoeting met Juncker maakte Yves Leterme gisteren, op vraag van onze krant, zelf een korte evaluatie. "Ik heb vooral een gevoel van verantwoordelijkheid want ik verdedig in het buitenland toch de belangen van 10 miljoen Belgen", aldus de premier. "Ik heb ook veel zin om die Europese kar te trekken, want ik voel me er thuis. Mensen als Jean-Claude Juncker, Jan Peter Balkenende en Angela Markel ken ik natuurlijk al via de Europese Volkspartij. Bij deze laatste ga ik deze maand nog op bezoek, evenals bij de Franse president Sarkozy. Voor de Britse premier Gordon Brown wordt nog een datum gezocht."

Yves LAMBRIX