Actua

Cities: green policies can contribute to growth

joke — Thu, 23 May 2013 14:16:08 +0200

Cities can generate growth and jobs while becoming greener – this is the message of the OECD’s new Green Growth in Cities report. Drawing on case studies of Paris, Chicago, Kitakyushu and Stockholm, the report identifies green policies that can respond to urban growth priorities and suggests how to implement and finance them.

More than half the people in the world live in or near cities today. By the middle of the century, urban areas will be home to over two-thirds of the global population and a large share of economic activity.

“Cities must be an integral part of international efforts to make our economies more sustainable, with local and national policymakers working together to reduce urban environmental impact, stimulate growth and improve well-being for their residents” said OECD Deputy Secretary General Yves Leterme. “The potential synergies between the environment and the economy in cities are obvious. For example, reducing congestion and pollution makes a city more efficient and more attractive to firms and highly skilled workers.”

The OECD’s city-level case studies provide urban leaders with new insights on how environmental policies can contribute to different types of growth.

•   Job creation: the right urban sustainability policies can include retrofitting the existing building stock for improved energy efficiency. For example, the Chicago Tri-State metro-region has built a regional specialty in green building design and retrofitting. In 2010 it gave 45 000 people green jobs, 36% of which were in the green building sector.

•   Attracting firms and workers: efficient transport systems, in particular, good public transport networks, help cities to lure investors. The private sector in the Paris/Ile-de-France region has long recognised this, and firms that benefit from proximity to the transportation system contribute to its financing.

•   Innovation and entrepreneurship: cities can foster the growth of the green technology sector by creating green regional clusters that build on existing industries, services, research and innovation. Kitakyushu has built an impressive recycling cluster, the Eco-Town, which recycles hundreds of tons of industrial waste every day, while producing energy for residential and commercial neighbourhoods.

•   Increasing the value of urban land: redevelopment, infill, and eco-districts can enhance land values while increasing density and reducing residents’ environmental impact. Following the success of its Hammarby Sjöstad eco-district, Stockholm is now working with the private sector to develop the Stockholm Royal Seaport eco-district. Buildings there will use less than the energy of others in Stockholm and the new district will have an advanced smart grid and district heating.

There is an urgent need to find better ways to “green” urban finance and to mobilise private finance for green infrastructure. Introducing green incentives into municipal revenue streams would be a big step towards a more sustainable growth path. Property taxes could help prevent sprawl by eliminating the preferential tax treatment of single-family homes that exists in many places. Congestion charges and parking fees can help reduce traffic and pollution, while fees for water and waste services should be more responsive to actual resources used. For example, the City of Stockholm is greening its income with revenues from the congestion charges system. Implemented in 2006, this system has led to lower CO2 emission and traffic congestion and is also becoming a substantial source of income. National governments also have an important role to play in setting the pricing signals and standards that will provide coherence, attractive environment for green financing.

Journalists are invited to contact William Tompson (tel.: + 33(0) 6 01 00 07 86) for further information or interviews. For more information on the OECD’s work on green cities, please go to : www.oecd.org/greencities.

OESO geeft België fileadvies

joke — Wed, 08 May 2013 14:52:13 +0200

'Er ontbreekt een nationaal plan, en dat is te wijten aan de gespreide verantwoordelijkheden van het federale en regionale vlak'

Rapport OESO

De fileproblemen in Brussel en Antwerpen zijn groter dan die in Los Angeles, maar tolheffing en variabele prijzen voor treintickets kunnen België verlossen. Dat zegt de OESO in het jongste rapport over ons land.
De OESO laat in haar tweejaarlijkse rapport over ons land onder meer haar licht schijnen op onze mobiliteit. Of liever, het gebrek aan mobiliteit. De verkeerschaos in België, met zijn structurele files zijn een doorn in het oog van de denktank van de Westerse industrielanden. Brussel en Antwerpen kampen met grotere fileproblemen dan steden als Londen, Los Angeles en Milaan. Nergens anders in Europa wonen mensen zo ver van hun werk, dat vaak geconcentreerd is in de grote steden, aldus de Deense OESO-econoom Jens Christian Hoj. Dat leidt tot dagelijkse files, tijdverlies, een economische kost en luchtvervuiling. Om die gordiaanse verkeersknoop te ontwarren somt Hoj een aantal aanbevelingen op. Om het autoverkeer in de spits terug te dringen, zou er in en rond grote steden en drukke plaatsen tol moeten geheven worden. Rekeningrijden voor zowel personenwagens als vrachtvervoer zou soelaas kunnen bieden. Ook voor het oververzadigd openbaar treinvervoer zouden er hogere tarieven moeten gelden voor de piekuren, en goedkopere kaartjes daarbuiten. Dat zou een groot deel van het vervoer en mensen stimuleren om buiten de piekuren te reizen. In plaats van al te veel gratis dienstverlening aan te bieden, loont het volgens de denktank de moeite de vraag te stellen of ons land die middelen niet beter elders zou inzetten. België mist ook een infrastructuurplan op lange termijn, zegt de OESO. "Er is niet zozeer een probleem of gebrek aan wegen of de treininfrastructuur, maar er dreigt een grote saturatie. Er ontbreekt een nationaal plan, waardoor efficiënte selectie van infrastructuurprojecten belemmerd wordt", klinkt het. De OESO wijst in dat verband naar de verspreide verantwoordelijkheden. De trein is federale materie, de andere transporten (bus en tram) zijn in handen van de regionale overheden. Dat leidt tot een gebrek aan overkoepelend beleid voor het hele land. De huidige verkeersproblemen raken bijgevolg niet opgelost door subsidies voor diesel, woon-werkverkeer. Die budgetten kunnen beter ingezet worden in een geïntegreerd langetermijnplan voor mobiliteit van alle overheden samen. Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V) zegt in een reactie dat hij de aanbevelingen met betrekking tot rekeningrijden onderschrijft. "Het is juist dat een volledig geïntegreerd systeem van kilometerheffing de beste oplossing is om mobiliteitssturend te werken. Het politiek akkoord tussen de gewesten voorziet in een kilometerheffing voor vrachtwagens vanaf in 2016. Voor personenwagens wordt voor de zomer 2013 nog een proefproject toegewezen aan een private partner." YVES LETERME

'Werkloosheid zal nog stijgen'
In haar jongste rapport van de Belgische economie herhaalt de OESO dat de automatische koppeling van de lonen aan de index beter verdwijnt. Het mechanisme ondergraaft de concurrentiepositie van de Belgische bedrijven. En het veroorzaakt werkloosheid, vooral bij laaggeschoolden. Yves Leterme, voormalig premier en adjunct-secretaris-generaal bij de OESO, vreest dat die werkloosheid nog zal toenemen. Bovendien "is ons land een open economie, en het is bijgevolg niet in de Wetstraat 16 dat je dat sterk kan gaan beïnvloeden. Dat wil niet zeggen dat je geen structureel beleid moet voeren, maar je moet de evolutie in een breder kader zien." De OESO roept nu ook op om niet blind te besparen omdat de economie zo langzaam wordt doodgeknepen. "Ik denk dat ons land op dat vlak een juist beleid voert. Vastberaden op de lange termijn, maar proberen om het moment van ingrijpen te sturen. We beleven een crisis aan de vraagzijde, dus moeten we proberen om dat te ontzien, zodat bedrijven en consumenten niet stoppen met investeren." "Wat wij zeggen is niet spectaculair nieuw. Maar tegelijk zijn al verschillende zaken in gang gezet. We doen aan beleid op maat, en hebben intens contact met regeringsleiders. Volgende week zien we bijvoorbeeld Frans president Hollande. Ik zie echter maar weinig Belgische ministers hier."
© 2013 De Persgroep Publishing

Wat we samen doen, doen we beter

joke — Tue, 26 Feb 2013 14:26:00 +0100

Steeds meer mensen gaan samen auto's gebruiken, huizen bouwen, stookolie kopen of kinderopvang organiseren. Zijn die nieuwe coöperaties er voor de gezelligheid of is het nuchtere berekening?

Geert Sels

Afgelopen weekend legde ex-premier Yves Leterme het nog eens uit. 'De financiële werking van het ACW is gegroeid vanuit de coöperatieve gedachte: als je de spaarcenten van alle leden bundelt, kun je een beter rendement halen.' Het had uit een geschiedenisboek kunnen komen, uit het hoofdstuk waarin het ontstaan van de coöperaties uit de doeken wordt gedaan. Broodrondes, apotheken, melkdistributie en landbouwveilingen werden opgezet via georganiseerde voorzieningen. Motto: goed spul tegen een eerlijke prijs.

Een bijzondere loot van deze voorzieningen waren de kredietmaatschappijen die de zuilen opzetten voor hun achterban. Het wedervaren van de 800.000 Arcopar-spaarders is een late stuiptrekking van die geschiedenis. Ze zet de tegenstelling tussen vroeger en nu op scherp: want zijn deze mensen nu aandeelhouders van een coöperatie of volbloed beleggers?

Leterme geeft zelf het antwoord. 'Het is fout gegaan toen Dexia besliste om aan schaalvergroting door te voeren, om te concurreren met instellingen die werkten met fictieve geldcreatie en slechte kredieten.'
Ergo, de coöperatie is niet meer aangepast aan deze tijd? Je zou het niet zeggen als je om je heen kijkt. Steeds meer mensen vinden elkaar om zich gezamenlijk te organiseren. Misschien is in ons huidige tijdsgewricht wel een eigentijdse variant van de coöperatie aan het ontstaan. Wat ligt er dan aan ten grondslag? Doen we het voor de gezelligheid? Of is het nuchtere berekening?

Uitstroom

Aan de basis ligt telkens een gezamenlijke nood waar zich geen pasklare oplossing voor aandient. Soms is dat omdat de markt die oplossing niet voorhanden heeft, of ze aanbiedt tegen onaanvaardbare voorwaarden. Kijk maar naar de energiemarkt, waar veel consumenten de tarieven van Electrabel niet langer pikken. Het bedrijf levert nog steeds stroom, maar het weet ondertussen drommels goed wat'uitstroom' betekent.
In andere gevallen ontstaat die nood omdat de overheid moet passen. Ze heeft moeite om haar rol van verzorgingsstaat te handhaven. Begrotingscontroles volgen elkaar snel op, multinationals sluiten hun vestigingen, er moeten scholen gebouwd en wegdekken hersteld, en ondertussen zijn we gestaag aan het vergrijzen. De noden zijn talrijk, de budgetten krap.

Daarom gaan individuen zich associëren om zelf het heft in handen te nemen. Wat we zelf doen, doen webeter. Maar wel samen. 'Het model van de coöperatie is nooit echt weggeweest', zegt Caroline Gijselinckx van het Onderzoeksinstituut voor Arbeid en Samenleving (HIVA) in Leuven. 'In sommige hoeken is het wel weggedeemsterd. Zo hebben de coöperatieve winkels het bij ons moeten afleggen tegen de grootwarenhuizen. In sommige landen als Zwitserland en Groot-Brittannië hebben ze zich kunnen handhaven.'
Recentelijk ziet Gijselinckx echter hedendaagse toepassingen van coöperaties opduiken. 'Die situeren zich meestal in andere sectoren dan voordien, zoals energie, huisvesting, mobiliteit en kinderopvang. Ze worden niet meer gestuurd van bovenuit. De Raiffeisenkas, bijvoorbeeld, werd indertijd opgericht door een elite die een nood vaststelde bij de landbouwers. Nu komen veel initiatieven bottom-up. Er heeft zich een sterke democratisering voltrokken en de sociale netwerken zijn een krachtig hulpmiddel om snel en breed te mobiliseren.'

Die sociale netwerken komen goed van pas bij crowdfunding, dat men met enige souplesse als een hippe en ietwat losse vorm van coöperatief werk zou kunnen beschouwen. Het basisprincipe is nochtans hetzelfde: iemand signaleert een nood en doet een oproep om daar dotaties voor te verzamelen. Deelnemers doen een duit in het zakje omdat ze overtuigd zijn dat het project er moet komen.

In Groot-Brittannië en Nederland, waar sterk bespaard is op overheidssubsidies, hopen nogal wat culturele organisaties via crowdfunding het hoofd boven water te houden. Veelal zijn de budgetten beperkt en neemt het engagement na de schenking weer wat af.

Daarmee vergeleken is de ware coöperatieve aanpak langduriger en ingrijpender. Betrokkenen zoeken een oplossing en willen die bestendigen. Ze gaan voor de langere termijn en willen medezeggenschap in de plannen. Met zijn allen vormen ze een groep die incontournable is op de markt. Samen staan we sterk. Door de macht van het getal is hun positie zo aanzienlijk dat ze interessante voorwaarden kunnen afdwingen. Mensen vinden elkaar om samen isolatiemateriaal, stookolie of zonnepanelen aan te kopen. Wegens het schaalvoordeel kunnen ze die tegen veel lagere prijzen krijgen.

Ecopower

Onlangs nodigde het Team Vlaams Bouwmeester de voorzitter uit van de grootste bouwcoöperatie in Zürich. Tussen 1998 en 2008 slaagde de stad erin 13.000 nieuwe woningen te bouwen, waarvan 21 procent via de coöperatie Wohnungbaugenossenschaften. 'Het uitgangspunt is dat we rekenen op basis van reële kosten, en dus niet van marktprijzen', legt Peter Schmid uit. 'Dertig procent van de grond in Zürich komt van de stad, die hem aanbiedt voor coöperatieve bouwprojecten. Dat laat ons toe om de bouwkosten 20 tot 25 procent lager te houden dan op de vastgoedmarkt.'

Banken aarzelen zelden om Schmid aan basiskapitaal te helpen. 'Onze huurprijzen liggen 15 procent onder die op de privémarkt. Stel dat we in de problemen komen, dan kunnen we te allen tijde de prijs optrekken. Die buffer is eigenlijk verborgen kapitaal.'

Coöperanten van de Wohnungbaugenossenschaften zijn verzekerd van een woonst, hoewel ze in de loop van hun leven naar andere woontypen kunnen doorstromen. Gezinnen beginnen in een grote woonst, zo gauw de kinderen het huis uit zijn verkassen ze naar een kleiner optrekje. Er zijn woonblokken waar ouderen er zich toe verbinden zorg voor elkaar te dragen. De woonzekerheid is echter evengoed een zwakte in het systeem: per jaar komt er amper vijf procent vrij.

'Capital is the servant , not the master of the organisation ', vinden ze bij de coöperaties. Geld dient om een organisatie te laten draaien. Daarom staat het niet in elk coöperatief concept even centraal. Er zijn coöperatieve vennootschappen, zoals het Zwitsers voorbeeld, waarbij men een aandeel koopt. Andere modellen steunen op samenhorigheid. Uit de milieubeweging zijn organisaties als Ecopower gegroeid om samen projecten op te zetten voor hernieuwbare energie. Vervoersmaatschappijen hebben Cambio opgezet om auto's te delen. Lokale overheden groeperen mensen om gezamenlijk stookolie aan te kopen.
Soms is vrijwilligheid de motor van een onderneming. Bijsupported agriculture verbinden mensen uit een regio zich ertoe om lokale landbouwers te ondersteunen. Ze kopen hun producten en gaan op drukke momenten zelfs helpen oogsten. Cohousing brengt bewoners samen in panden waar ze ruimtes of tuinen gemeenschappelijk hebben. Ouders nemen het initiatief om collectief kinderopvang te organiseren, hetzij door beurtelings op de kroost te passen, dan wel door de logistiek te delen.
Blijft de vraag waarom coöperaties aan een tweede jeugd toe zijn. Naast de scherpere prijzen die men in groep kan bedingen, is er een sociaal surplus. Er is meer nood aan opvang, verzorging en begeleiding en samen kan men die organiseren. In een woonproject voelt een alleenstaande zich meegenomen in de dynamiek.

Duwtje in de rug

Nieuwe coöperaties kunnen beleidsmatig een duwtje in de rug krijgen. De Verenigde Naties zagen dat het goed was en riepen 2012 uit tot 'jaar van de coöperatie'. Dat was, zoals wel vaker bij de VN, zowat een garantie dat niemand er iets zou van horen.

Dichter bij huis zien de Vlaamse overheden er het nut van in omgrassroot -dynamiek te ondersteunen. Nu de budgetten beperkt zijn, kunnen ze het initiatief bij sociale groepen leggen en samenwerking met de overheid stimuleren. Want wat ze zelf doen, doen ze beter.

© 2013 Corelio

OESO zet rem op fiscale vluchtroutes

joke — Wed, 13 Feb 2013 14:02:06 +0100

'De manier waarop multinationals hun winsten verschuiven, voedt de perceptie dat alleen naïevelingen belasting betalen.' Dat schrijft de OESO onomwonden in een nieuw rapport.

De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) stelde gisteren een rapport voor waarin scherp werd uitgehaald naar bepaalde praktijken van grote ondernemingen. De studie kwam er op vraag van de G20, de groep van de twintig rijkste landen van de wereld, die vrijdag bijeenkomt.Volgens het document zijn multinationals de jongste jaren steeds meer gaten in de belastingwetgeving gaan misbruiken. Ze hollen hun belastbare basis alsmaar verder uit en versluizen winsten naar plaatsen waar ze het minst belast worden. Regels die ervoor zorgen dat multinationals niet in verschillende landen op dezelfde winst worden belast, leiden er volgens de OESO te vaak toe dat ze helemaal geen belastingen betalen.Landen moeten hun fiscale wetten daarom dringend beter op elkaar afstemmen, klinkt het.

"Belastingontwijking door grote bedrijven voedt immers de perceptie dat alleen naïevelingen belastingen betalen."Yves Leterme, de adjunct-secretaris-generaal van de OESO, omschrijft het rapport als een zeer sterk signaal. "Maar het is slechts een eerste stap. Het is de bedoeling dat we nu nagaan welke concrete maatregelen mogelijk zijn om een doorbraak te forceren." Dat actieplan om fiscale vluchtwegen af te sluiten, moet tegen juni klaar zijn.Volgens Leterme is de bestaande situatie gewoonweg onhoudbaar. "De sociale welvaartsstaat komt onder druk als overheden te veel moeten bezuinigen. Soms zijn die inspanningen om te besparen gewettigd, maar vandaag zien we dat de fiscale druk op gezinnen en kmo's te groot is.
Terwijl grote bedrijven volop de concurrentie tussen landen laten spelen en overheden tegen elkaar uitspelen. Multinationals betalen minder dan 5 procent belastingen, bij kmo's ligt dat gemiddeld tussen 25 en 30 procent."Een grote hervorming doorvoeren is zeker niet makkelijk, maar onmogelijk is het evenmin, stelt Leterme. "Met onze hulp is de G20 de strijd met de echte belastingparadijzen aangegaan en daar zijn resultaten geboekt.

Dit probleem kan niet op Belgisch of zelfs niet op Europees niveau worden aangepakt. Hiervoor heb je een globale aanpak nodig."Aanpassingen aan de notionele interestaftrek, het Belgische fiscale gunstregime, zijn geen taboe. "De notionele interestaftrek is op zich een goede maatregel omdat ondernemingen op die manier hun eigen vermogen kunnen versterken. Maar door het vrij verkeer van kapitaal is het systeem gebruikt om concurrentie tussen landen te organiseren. Dat moet eruit."Angel Gurria, de secretaris-generaal van de OESO, benadrukt dat de gebruikte mechanismen technisch perfect legaal kunnen zijn. "Maar ze ondermijnen het internationale fiscale systeem."

Bron: De Morgen, 13 februari 2013, Steven Samyn

Deutschland hat ein Imageproblem bei Zuwanderern

joke — Wed, 13 Feb 2013 11:49:40 +0100

Deutschland hinkt bei der Zuwanderung hochqualifizierter Fachkräfte im internationalen Vergleich hinterher. Zwar seien die Hürden hierzulande durchweg niedriger als in den anderen Industrienationen. Dennoch werde das deutsche Zuwanderungssystem im In- und Ausland als restriktiv wahrgenommen. Das ist das zentrale Ergebnis des Berichts "Zuwanderung ausländischer Arbeitskräfte: Deutschland" der Internationalen Organisation für Zusammenarbeit und Entwicklung (OECD).

Ein Turm aus Styropor-Bausteinen, auf denen das Wort Fachkraft geschrieben steht. (Foto: dpa) Großansicht des Bildes Deutschland braucht Zuwanderer, um seinen Fachkräftebedarf zu decken. Bei den Arbeitgebern sei die Überzeugung weit verbreitet, dass eine Personalgewinnung im Ausland kompliziert sei, heißt es in dem Bericht. Die Experten sprechen von einem "Anwerbestopp mit Ausnahmen". Deutschland solle daher Arbeitsmigration unter klar definierten Voraussetzungen grundsätzlich erlauben und vor allem die Hürden für Ausländer mit mittlerer Qualifikation senken, um mehr Fachkräfte aus dem Ausland nach Deutschland zu locken.

Schlechter Ruf nicht gerechtfertigt

Denn so großzügig das deutsche Einwanderungssystem bei akademischen Berufsbildern sei, so schwierig gestalte es die Zuwanderung in Fachberufen, die keinen Hochschulabschluss voraussetzten, sagte der stellvertretende OECD-Generalsekretär Yves Leterme. Das sei der Grund dafür, dass im internationalen Vergleich nur wenige ausländische Fachkräfte dauerhaft nach Deutschland kommen.

Pro Jahr liege die Zahl von Arbeitskräften, die aus Ländern außerhalb der EU und der Europäischen Freihandelsregion EFTA nach Deutschland kommen, bei 25.000. Länder wie Australien, Dänemark, Kanada und Großbritannien verzeichneten gemessen an der Bevölkerung fünf bis zehnmal so viele Zuwanderer für den Arbeitsmarkt.

Die Experten betonen, dass der schlechte Ruf des deutschen Systems nicht gerechtfertigt sei. Die Bearbeitungszeiten seien eher kurz, das Verfahren kostengünstig und die Ablehnungsquote gering. Eine größere Hürde sei es, passende Kandidaten zu finden, lautet ein weiteres Ergebnis der Studie. Vor allem kleine und mittelgroße Betriebe bestünden auf Deutschkenntnissen und sehr spezifischen Qualifikationen, die im Ausland schwer zu finden seien.

Zuwanderung wurde bereits erleichert

Die Bundesregierung hatte in den vergangenen Jahren die Zuwanderung von Fachkräften erleichtert. So wurden die Mindesteinkommensschwellen für Hochqualifizierte mit der Einführung der "Blauen Karte" der Europäischen Union gesenkt, und für bestimmte Mangelberufe fielen die Vorrangprüfungen weg.

Zudem wurde die Anerkennung ausländischer Bildungsabschlüsse von in Deutschland lebenden Ausländern erleichtert. Zur Bekämpfung des Fachkräftemangels setzen Bundesregierung und Opposition aber vorrangig darauf, das Arbeitskräftepotenzial im Inland besser zu nutzen, etwa durch die Ausweitung der Erwerbsbeteiligung von Frauen und Älteren sowie geringere Schulabbrecherzahlen bei jungen Menschen.

http://www.tagesschau.de/wirtschaft/zuwanderung-arbeitsmarkt100.html

OECD Warns German Economic Growth Depends on Migration

joke — Wed, 06 Feb 2013 15:40:28 +0100

Source: Wallstreet Journal, 4th February 2013

By Harriet Torry

Germany risks diminishing economic growth if it doesn’t attract more immigrants to fill jobs, the Organization for Economic Co-operation and Development, or OECD, warned in a new report Monday.

Even though more than a quarter of Greek and Spanish workers are out of a job, Germany is struggling to attract sufficient numbers of skilled and semi-skilled employees. The language is seen as too difficult, and the administrative hurdles are falsely perceived too high, according to the report.

If Germany doesn’t introduce a successful immigration policy for skilled and medium-skilled jobs like nurses, electricians, and IT staff, there will be a “very negative impact, not only on potential growth but also on the real economic growth,” Yves Leterme, Deputy Secretary General of the OECD, told journalists as he presented the report, which is based on surveys of employers and empirical data.

Germany’s problem isn’t excessively strict immigration policies, as recent reforms mean Germany is one of the OECD countries with the least red tape and no numerical limits on migrants.

The problem is perception, particularly on the part of employers reluctant to hire from abroad, as well as the notoriously difficult German language. Barriers include dwindling numbers of German speakers in the European Union – and fewer institutions offering German language training compared to English, Spanish, or French.

The authorities are working on this, particularly with respect to young people. It wants to better inform international students at German universities about their job prospects, few of whom are apparently aware they have up to 18 months to find employment after passing exams.

The country is also pushing to fill thousands of vacant apprenticeship positions. In Germany, nearly two-thirds of the country’s workers are trained through partnerships among companies, technical schools and trade guilds.

“If unemployed young people are looking for a post, and 10,000 apprenticeships here are vacant, then freedom of movement in Europe should be part of life, not just on paper but in our minds and in reality,” said Labor Minister Ursula von der Leyen.

If you’re a wannabe apprentice, the labor ministry will pay for you to start a German language course in your home country, provide travel costs for an introduction to Germany, and give further support and training during your apprenticeship as part of a €140 million program.

It has also set up a website for qualified foreigners to get informed about immigration to Germany and search for jobs.

But it’s not just highly-trained personnel the country needs. Drivers, laborers and hotel staff are also in demand. So why aren’t they coming in droves from euro-zone countries with high unemployment?

The short answer is they perceive the barriers – linguistic, regulatory, or cultural, as too high. And small to medium-sized enterprises lack awareness about how to hire them.

The number of workers coming from southern Europe is on the rise, but “still the figures are low when you compare them to immigrants from Central European economies,” said Mr. Leterme, who also noted that counter-intuitively those economies, like Poland, are “doing quite well.”

While the number of workers from Portugal, Greece, Italy and Spain rose 7.6% last year, the number of workers coming from eastern European countries (the Czech Republic, Estonia, Latvia, Lithuania, Hungary, Poland, Slovenia, and Slovakia) jumped 29%.

E.U. nationals take advantage of their freedom of movement to varying degrees, something the OECD says should change.

“The European economy really needs more professional mobility,” Mr. Leterme said, who cited the U.S. as an economy resilient to crisis is due to immigration “on a very permanent basis,” which fuels the labor market and the economy.

Europe still has to put in a lot of effort to address habits, attitudes, traditions and ways of living, according to Mr. Leterme. “We really need this to fuel labor markets.”

OECD Says Germany Needs Electricians, Plumbers to Bolster Growth

joke — Wed, 06 Feb 2013 15:25:09 +0100

Germany needs to do more to attract qualified professionals from abroad to remain competitive and avoid a drag on economic growth, the Organization for Economic Cooperation and Development said in a report.

While Chancellor Angela Merkel’s government has taken steps to ease immigration rules for highly qualified professionals, Germany needs to open up the labor market to workers without a university education, the OECD said. Nurses, electricians, train engineers and plumbers are among the professions in short supply, Labor Minister Ursula von der Leyen said in Berlin.

“The immigration system does not take into account the need for persons with medium qualification levels,” OECD Deputy Secretary General Yves Leterme told reporters at the report’s release today. “This is a particular problem for small and medium-sized companies that are already suffering acutely from a lack of qualified workers.”

While Germany serves as Europe’s engine of growth, the country’s economy risks running out of steam as an aging population and low birth rate threaten to shrink the workforce. Merkel has said the demographic challenge facing Europe’s biggest economy is a priority for 2013, an election year.

In 2020, 40 percent fewer people will join the workforce than will go into retirement, the OECD said in its report. About 8.1 children were born for every 1,000 German residents in 2011, according to the European Union’s statistics office, Eurostat, below the EU average of 10.4 children for 1,000 residents.
Debt Crisis Moves

For all Germany’s persistent demographic difficulties, the economy’s relative resilience has led to a jump in immigration from southern European countries hurt by Europe’s debt crisis, von der Leyen said.

Germany’s unadjusted jobless rate dropped back to a two- decade low of 6.8 percent in January. In Spain, unemployment reached a record 26 percent the same month as the number of people registering for jobless benefits rose to 4.98 million, the Labor Ministry in Madrid said today.

The number of employees in Germany from Spain, Greece, Portugal and Italy rose by 7.6 percent in 2012, von der Leyen said. Even so, immigration from eastern European countries is growing at the fastest pace, with a 29 percent surge in workers from the EU’s eastern members.

There are currently 850,000 job vacancies in Germany and the average time to fill them increased to 76 days, according to the labor minister.

The impact is already seen in small and medium enterprises, which skip investment due to the lack of skilled workers, Leterme said.

A further issue is German companies’ lack of experience in hiring from abroad even though the country’s immigration rules are now among the most lenient in the OECD, the report said. In a 2011 survey of more than 1,100 employers, nearly 50 percent said they had never thought of the possibility of hiring abroad and more than 30 percent said the process was too complicated.

“If Germany doesn’t tackle the immigration challenge the right way, there will be a very negative impact not only on potential growth but also on real economic growth,” Leterme said.

To contact the reporter on this story: Joseph de Weck in Berlin at jdeweck@bloomberg.net
To contact the editor responsible for this story: James Hertling at jhertling@bloomberg.net

How aging societies can stay prosperous

joke — Wed, 23 Jan 2013 14:26:06 +0100

Speaking to Allianz Knowledge at the Berlin Demography Forum in January 2013, the OECD deputy secretary general and former Prime Minister of Belgium also revealed some surprising truths about the ‘balance of payments’ between the young and the old.

Allianz Knowledge: In what ways do aging societies threaten prosperity?
Yves Leterme:There are two main issues. The first, somewhat surprisingly, is the need to strengthen the capabilities of younger people to engage early and easily in the labor market. Youth unemployment is too high. They have to take part in the economic process and add to GDP and economic growth. The second is having people working longer. The labor participation of older people from 55 years on has to be much higher. We need to broaden the economic basis of the welfare state.

How are governments doing that? What strategies have they adopted?
Most governments of mature economies have focused on reforms of pensions and retirement schemes; lengthening careers, changing entitlements, changing retirement ages based on life expectancy and so on. These are all good measures, the right measures, but they are not enough. They are only a start.

Now governments have to engage in other domains, like improving possibilities for young people. So invest in education, invest in vocational training and in family policies. Some countries already did part of that job.

Which countries?
Family policies in Scandinavian countries and in France have actively promoted having children while having a professional career. More broadly, since 2002, Australia has had a comprehensive report about intergenerational solidarity taking into account the effects of an aging society on all policymaking including climate change. All countries should engage in this work.

What are good examples of family friendly policies?
A good measure taken in Australia was the transfer of parental leave rights from the parents of a child to the grandparents, if the parents want to take up work earlier than foreseen. The grandparents take care of the child. It is a kind of intergenerational solidarity. It is good for parents and grandparents. It is good for society and also good for companies.

What exactly do you mean by intergenerational solidarity?
Intergenerational solidarity is a concept which is based on a good balance of transfers of goods, money or finances between generations, by public authorities or private persons.

The most well known transfer is of levies people pay on wages to finance retirement schemes and pensions. But there are also things less well known; for instance parents giving money to children when they want to buy or build a house. You have this solidarity in both directions.

These transfers of public and private goods and money and services between generations have to be well balanced. And it’s not just based on facts and figures but also on what is in people’s hearts and minds. How this situation is perceived is of crucial importance.

Is intergenerational conflict a major risk?
It is very important to strengthen intergenerational solidarity because through democracy politicians adapt their programs to voters. If voters perceive older generations taking too much profit out of the sum of public and private spending, then you have a problem.

And it is important to have strong intergenerational solidarity because the informal activity of families and persons is vital for a community, for a society.

What is the true balance of transfers between the generations?
In fact, the evidence shows that the balance is still to the advantage of the younger generation. When you sum up all the transfers in terms of finances, as well as services provided like childcare, education and infrastructure mostly used by younger generations, the help and finance going from older to younger generations is more important than all the money going into social security systems to finance retirement and pensions.

This evidence is contrary to the general perception that younger people are in a dramatic way paying for their parents and grandparents. The reality is more nuanced.

Should we adapt demography policies to economic goals, or adapt economic goals to demographic realities?
Both elements are very important. But maybe the most important point is to have a good renewal of generations and a good demographic balance. This is essential to keep in place the welfare state we have developed since the Second World War in terms of social security, healthcare, universal health coverage and so on.

To finance that we need to have enough people working, creating added value and so strengthening the economy. And the social welfare state itself plays a vital role in stabilizing the economy, in giving confidence and trust to people, giving them enough money if they have problems with employment or sickness.

What three actions should policymakers take to ensure that demographic balance?
Strengthen the possibilities for young people to combine their private and family life with their professional life.

Secondly, strengthen intergenerational solidarity on the basis of a very transparent communication about what is the actual cost of the retirement system and what is actually going from older generations to younger generations.

And last but not least, some rights and provisions we have made available for parents should also be available for grandparents so they can play the role they want to play in terms of supporting the family life of younger people.

More information: Allianz Knowledge

International Entrepreneurship Forum (IEF) Conference

joke — Thu, 11 Oct 2012 10:30:29 +0200

From the 3rd to 6 September, Kuala Lumpur in Malaysia was the location for one of the most exciting new ventures - the 11th conference of the International Entrepreneurship Forum (IEF) of the Centre for Entrepreneurship Research (CER) of Essex Business School. Our international conference on Entrepreneurship and Sustainability, two of the most topical and critical themes in economic, social, managerial and political discourse and action, brought together a glittering array of key decision makers, leading academic researchers, and highly innovative business and social entrepreneurs from 29 different countries to discuss, debate, disseminate and deliver on sustainable and innovative lifestyles, new venture formation and growth, the creation of new ecosystems, philanthropy, effective business models, and networks. A pre-conference doctoral workshop led by Prof Jay Mitra and Prof Chris Friedrich of Germany, attracted 80 doctoral students.

We were privileged to have key senior Ministers of the Malaysian government and the former Prime Minister Rt. Honorable Tun Dr. Mahathir bin Mohammad address the conference together with the Deputy Secretary General of the OECD, Mr. Yves Leterme. They were accompanied by some of the best from academia, policy circles and industry from across the world. What distinguishes the IEF conferences from so many others (in an ever expanding industry!) is the nature of the interaction process. We do not simply have contributions; we have dialogue and argument across the houses, we create conditions for creative verbal and physical networks, we showcase exemplary actions and discuss their applications in varied contexts. And we had all of it taking place at the Putra World Trade Centre, the most important conference venue in Kuala Lumpur. If we could not match the Olympics or the Paralympics in terms of athletic glory and ceremonial glitter we delivered a rich intellectual fare!

In addition, we had a range of paper presentations on different sub-themes which discussed new ideas, perspectives and research on the broader theme of Entrepreneurship and Sustainability. As in previous IEFs, there were two “Best Paper Awards”. The first one for “Scholarship, Academic Rigor and Contribution to New Knowledge” was won by Thomas Crispeels, Ilse Scheerlinck and Marc Goldchstein from Vrije Universiteit Brussel, for their paper on ‘Does technology entrepreneurship education pay off? The impact on entrepreneurial attitudes’ The second for “Originality, creativity and Innovation and Contribution to Policy or Enterprise Development” was awarded to Lynn, Ling Yew Hua, John Evans and Junaid Shaikh from Curtin University of Technology, Malaysia for their paper on ‘Is founder effect prevalent in Malaysia family firms? From the perspective of corporate acquisitions’.

The deliberations of the conference highlighted the fact that entrepreneurship underpins sustainability in that it enables new combinations for the future from the smithy of the present, and in doing so to offer the proper organization of our resources and talents. But perhaps now the prerogative of sustainability demands a shift in thought and action which the debate and discussions promoted. At CER we endeavor to open up new opportunities for research, teaching and knowledge exchange. This enables us to overcome silo-based narrowness of thought and observation that has probably led us down many an unsustainable route to the economic, social, and environmental predicaments in our world today.

Some interesting ideas, evidence, and essays in conceptualization emerged from the deliberations at the plenary, panel and parallel sessions. While it is impossible to summarize all the interesting points here is a snapshot capturing some of them:
a)   An engagement with sustainability is an engagement with diversity – of ideas, processes, institutions and people’
b)   Sustainability issues require an interdisciplinary focus enabling discourse and action on environmental, economic, social, organizational, and other forms of sustainability;
c)   Entrepreneurship encourages diversity in its recognition of value creation – sustainability is possible through value creation (economic, social, environmental, cultural and personal);
d)   Productive entrepreneurship creates value by eliminating the rent seekers and promoting the value creators;
e)   An appreciation of diversity for sustainability suggests that growth does not follow one trajectory; neither does it have temporal or spatial correspondence with all places (or worse encourage homogeneity);
f)   Entrepreneurship for economic growth and social development manifests in new venture creation, community engagement and in social movements, wherever new values are created, scaled up and sustained;
g)   Entrepreneurship for sustainability needs resources from the private and public sector but also through philanthropy;
h)   Cities have become the target for growth but the rural-urban nexus is imperative for sustainable development and especially through entrepreneurial activities;
i)   Most forms of new value creation are being taken over by developing economies;
j)   But developing economies are constrained by adopting informed strategies from developed countries – priorities differ and they need to be respected;
k)   Entrepreneurship for sustainability in developing economies has to address both high technology based growth and poverty eradication. This is a totally different agenda from opportunity creation in the west;
l)   The local dimension in entrepreneurship has always been at its core; this now needs a different emphasis with the local tied in with the global in a spiky world;
m)   The absence of entrepreneurship in its extended form in policy scuttles the debate on sustainability.
These were some of the ideas and views, buttressed by data and evidence, that criss-crossed the floors of debate at our 11th IEF conference.
The conference was organized by the CER in conjunction with the University of Kuala Lumpur and the lead economic development agency of Malaysia, MARA, and the OECD and its Centre for Entrepreneurship and Local Development. The conference attracted widespread interest in key communities of interest in Malaysia and in the region (not to forget the global interest!) enabling CER to promote the Business School and the University’s institutional and academic reputation.
Finally, here are just two comments among many others that are flowing in from our delegates to round up this summary of an exciting and worthwhile international event. We look forward to Brazil in 2013.
“Congratulations to a well run and intensive conference; impressive also, all the young people there as well as good attendance to the end! Was much of your doing, professional guidance and conduct, of course!

With thanks and greetings
Professor J. Hanns. Pichler
Vienna University of Economics & Business
President, Austrian Institute for SME Research, Vienna, Austria

OECD meeting focuses on 'green' tourism

joke — Fri, 28 Sep 2012 11:26:30 +0200

By Yun Suh-young

MUJU — The 90th session of the OECD Tourism Committee and the OECD/APEC Tourism Working Group Forum opened Monday in this southwestern county, North Jeolla Province, attracting tourism experts from all over the world.

The meeting, co-hosted by the Ministry of Culture, Sports and Tourism and the Organization for Economic Cooperation and Development (OECD) and supervised by North Jeolla Province, kicked off a two-day run under the theme “sustainable and green” tourism.

More than 150 representatives from 40 OECD and APEC member countries were present at the meeting.

The gathering began with the opening remarks of Isabel Hill, chair of the OECD Tourism Committee, under the presence of Korean Minister of Culture, Sports and Tourism Choe Kwang-shik and North Jeolla Province Gov. Kim Wan-joo.

Other key participants included Deputy Secretary-General of the OECD Yves Leterme, and Sergio Arzeni, director of the Center for Entrepreneurship, Small and Medium-sized Enterprises (SMEs) and Local Development of the OECD.

Choe welcomed the foreign participants during a banquet held Monday evening.

“I sincerely welcome you to Muju, which is home to the cleanest and most beautiful natural environment in the country. We are delighted to hold the OECD tourism committee meeting here at Muju where tradition harmonizes with the natural environment,” said Choe.

He stressed the importance of the opening of the committee and the significance of the theme to be discussed.

“The tourism industry is becoming more widely recognized as an important means to create jobs and invigorate the economy. Sustainable and green tourism is also becoming more important,” he said.

“The Korean government, with such a concept in mind, played a significant role in including tourism in the agenda for sustainable development at the Rio+20 Conference held in Rio de Janeiro, Brazil, in June this year. In such a way, we are striving to contribute to developing the global tourism industry.”

He went on to say that Korea is putting its utmost effort into raising the country’s competitiveness in the tourism industry and boosting the role of tourism.

“Korea held various international events such as the G20 summit in 2010, UNWTO conference in 2011, the Nuclear Security Summit and the Yeosu Expo this year,” Choe said.

“According to statistics by the Union of International Associations, Korea was 12th in the country ranking on holding international conferences in 2008. But it reached sixth in the world in 2011 and is becoming an optimal country for developing the MICE industry,” he said. MICE stands for meeting, incentives, convention, events, and exhibition.

During the meeting, participants will discuss the tourism industry’s success cases in developed countries. On Tuesday, OECD/APEC forum on tourism will be held to discuss ways to strengthen competitiveness of the tourism industry.

During the conference, not only will participants review the tourism industry’s policies by theme, but also exchange ideas and share experiences and strategies for attracting foreign tourists.

The biannual meeting was established in 1948 to utilize tourism as a method of developing the economy. The 89th Tourism Committee met in Paris, France.
ysy@koreatimes.co.kr